Wereldleiders komen bijeen om te bespreken hoe de klimaatverandering kan worden beperkt tijdens de COP30 in Brazilië. Ondertussen kan de rest van ons het gevoel hebben dat we heel weinig invloed hebben op de manier waarop besluitvormers beleid vormgeven met verstrekkende gevolgen voor de planeet.
Maar ‘heel weinig’ is niet ‘niets’. Het aansluiten bij anderen bij gemeenschapsgerichte acties kan een veel grotere impact hebben dan één persoon alleen kan hebben.
Aanbevolen video’s
“In plaats van als individu op te treden en jezelf zo klein mogelijk te maken, kun je samen met anderen proberen je impact zo groot mogelijk te maken”, zegt Leah Stokes, hoogleraar milieupolitiek en openbaar beleid aan de Universiteit van Californië, Santa Barbara.
Gemeenschapsactie neemt verschillende vormen aan. De meest effectieve optie hangt af van het soort verandering dat u probeert te bewerkstelligen. Hier zijn drie veel voorkomende benaderingen in de Verenigde Staten.
Ga naar de stembus
Volgens sommige klimaatexperts is stemmen vaak de meest effectieve klimaatactie in een democratisch land, omdat grootschalig beleid doorgaans wordt bepaald door gekozen functionarissen.
“Je hebt directe toegang om te beslissen wie de beslissingen neemt”, zegt milieuprofessor Anthony Leiserowitz, die leiding geeft aan het Yale Program on Climate Change Communication. “Zij zijn degenen die we feitelijk kiezen als onze leiders om deze keuzes op systeemniveau voor ons te maken die een diepgaande invloed op ons leven zullen hebben.”
De VS hebben zich bijvoorbeeld twee keer teruggetrokken uit het klimaatverdrag van Parijs, nadat de kiezers president Donald Trump hadden gekozen, die geen prioriteit meer geeft aan klimaatactie.
Leiserowitz zei dat sommigen misschien denken dat één enkele stem geen betekenisvol verschil maakt in een land zo groot als de VS, waar vorig jaar meer dan 150 miljoen mensen aan de verkiezingen deelnamen.
“En toch hebben we keer op keer gezien, inclusief de meest recente verkiezingen, dat deze feitelijk ongelooflijk dichtbij elkaar liggen, en dat stemmen er wel degelijk toe doen”, zei hij.
Kiezers kiezen ook leden van het Congres die begrotingsbeslissingen nemen en wetten schrijven. Vaak zijn er ook klimaatgerelateerde stemmaatregelen. Gouverneurs en staatswetgevers geven vorm aan het beleid in hun gebied. Gekozen leiders van lokale overheden beslissen over routes voor openbaar vervoer, afvalinzameling, fietspaden en opladers voor openbare elektrische voertuigen die het gedrag van mensen kunnen veranderen en de uitstoot van de opwarming van de aarde kunnen verminderen.
“Als Amerikaans staatsburger die het gevoel heeft dat er beleidsbeslissingen worden genomen die ver buiten zijn macht liggen, denk ik dat er nog steeds zinvolle manieren zijn om betrokken te raken”, zegt Finn Hossfeld, klimaatbeleidsanalist bij het New Climate Institute. “Dit zijn veranderingen die plaatsvinden op staatsniveau en die worden afgeschermd van veranderingen die plaatsvinden op federaal niveau.”
Praat met gekozen functionarissen
Er zijn twee manieren om dit te doen: Bel lokale, staats- en federale vertegenwoordigers, of kom opdagen op openbare bijeenkomsten.
Idealiter brengen gekozen functionarissen hun stem uit en stellen zij wetten voor die de wil van hun kiezers vertegenwoordigen. Ze willen over het algemeen populair blijven, zodat ze herkozen kunnen worden. In beide gevallen is het voor hen belangrijk om uw mening te kennen en ernaar te handelen.
Het Amerikaanse Huis en de Senaat beschikken over registers van vertegenwoordigers en hun contactgegevens. Staats- en lokale vertegenwoordigers vermelden doorgaans ook contactgegevens op hun websites.
Gemeenteraden, provinciebesturen en schoolbesturen houden openbare bijeenkomsten waar bewoners hun mening kunnen delen voordat gekozen functionarissen beslissingen nemen. Leiserowitz zei dat deze bijeenkomsten soms niet goed bezocht worden, waardoor een individu een buitensporige impact kan hebben.
“Niemand concentreert zich ooit op commissies van openbaar nut. De meeste daarvan moeten volgens de wet openbare hoorzittingen houden waarin ze beslissen welk energiesysteem je gaat gebruiken als je de lichtschakelaar aanzet. Wordt het aangedreven door fossiele brandstoffen? Wordt het aangedreven door schone energie?” zei hij. “De meeste mensen beseffen niet eens dat ze er zijn.”
Als ze niet lesgeeft of schrijft, werkt Stokes samen met studenten en activisten om te pleiten voor het uitfaseren van olie en gas in haar gemeenschap. Ze zei dat collectieve actie nog effectiever kan zijn als mensen kleinere veranderingen dichter bij huis zoeken.
“Dagelijkse mensen kunnen verschijnen bij lokale hoorzittingen. Ze kunnen verschijnen bij een vergunningsprocedure voor een zonne-energieproject”, zei ze. “Alle actie vindt werkelijk plaats op de schaal van een gebouw, op de schaal van een auto, op de schaal van een oliebron.”
Doe vrijwilligerswerk voor een groep die jouw waarden deelt
Non-profitorganisaties, denktanks, juridische actiegroepen en belangengroepen zullen soms wetgeving selecteren om aan te vechten of te ondersteunen. Ze vertrouwen vaak op vrijwilligers met specifieke expertise om een deuk te slaan in de kwesties waartegen ze protesteren of steunen. Als je het leuk vindt wat ze doen, kun je hun impact vergroten door lid te worden.
“Politieke systemen, economische systemen en sociale systemen hebben de neiging niet alleen maar te veranderen omdat dat het slimste is om te doen. Ze veranderen omdat er een kiesdistrict is dat dat eist. En dat geldt vooral in democratieën,” zei Leiserowitz.
Misschien is uw probleem bijvoorbeeld een efficiënter en uitgebreider Amerikaans spoorwegnet. In je eentje kun je er niet veel aan doen. ‘Ik zou heel graag een snelle, zeer energiezuinige ultrasnelle trein van New York naar Californië willen nemen, maar dat kan niet omdat ik in een samenleving leef die mij die optie niet heeft gegeven’, zei hij.
Maar er zijn meerdere groepen die eraan werken om betere treinen werkelijkheid te laten worden.
Leiserowitz zei dat een ander positief effect van publieke actie is dat het aan anderen duidelijk maakt dat het de moeite waard is, en hen aanmoedigt om het zelf te proberen.
“Als we vanuit onderzoeksoogpunt aan Amerikanen vragen: ‘Wat geeft jou hoop?’ Er is één antwoord dat terugkomt, dat groter is dan alle andere”, zei hij. “En dat is andere mensen zien acteren.”