WINDCEST, Texas – Een rit over Midcrown Drive schetst een beeld van hoe diep de vakantiegeest in Windcrest zit.
“Ik kom al naar de lichten kijken sinds ik vijf jaar oud was”, zei Wes Madere, een inwoner van Canyon Lake. “Het is niet veel veranderd sinds ik een jong kind was.”
Duizenden lichtjes, springkussens en animatronics sieren de stad in de aanloop naar Kerstmis. December is niet de enige maand van het jaar waarin Windcrest samenkomt.
“Het is heel hecht”, zegt Marlene Pappon, inwoner van Windcrest. “Het groeit… maar ik denk nog steeds dat het de charme van een thuisstad heeft.”
Pappon is een vrouw van veel clubs. Zij is de clubbeheerder van de plaatselijke Lions Club-afdeling.
Pappon is ook betrokken bij de Garden Club, Women’s Club en de LEO Club van Roosevelt High School.
“We hebben optochten. We hebben de brandweerpicknick. We hebben het chili-diner,’ zei Pappon.
Ze werkt samen met tientallen anderen om dit mogelijk te maken. Pappon zei dat ze het kleine stadsgevoel van Windcrest zo lang mogelijk wil behouden.
‘Het is moeilijk’, zei Pappon toen hem werd gevraagd hoe hij jongere Windcrest-families erbij kon betrekken. “We proberen iets voor de kinderen te doen.”
Dit is waar de Windcrest Volunteer Group tussenbeide komt om te helpen.
Het afgelopen jaar heeft een handvol vrijwilligers buurtprojecten helpen oppakken.
Ze hebben meerdere gemeenschapsbibliotheken gebouwd, geholpen bij het maaien van gazons, vlaggenmasten geïnstalleerd en kapotte hekken gerepareerd.
Anita Luna-Caulk leidt deze operatie.
“We doen dit omdat we dat willen”, zei Luna-Caulk.
Volledig gratis en gemeenschapsgedreven – zo beschrijft Luna-Caulk dit vrijwilligersinitiatief. Ze doet het met de hulp van anderen, zoals Kevin Compton.
“Het geeft mij echt een goed gevoel om te kunnen helpen,” zei Compton.
Wat misschien als kleine projecten klinkt, kan veel betekenen voor de buren die de hulp ontvangen.
‘Ik kwam hierheen en zag het,’ zei Compton. “Ik heb mijn tractor gebruikt en hem hem laten gebruiken, en we hebben hem opgeruimd en weer waterpas gezet.”
Compton omschreef het als een ‘lean-on’-mentaliteit, wat betekent dat je moet uitkijken naar buren die hulp nodig hebben.
Naarmate de stad groeit, is één prioriteit voor de meeste inwoners topprioriteit: het behoud van het hechte gemeenschapsgevoel.
Ook in deze editie van ‘Ken Mijn Buurt’: