‘Chespirito: Sin Querer Queriendo’ is een eerbetoon aan de Mexicaanse cabaretier die een generatie heeft gevormd

Jan De Vries

HBO’s nieuwe biografische serie “Chespirito: Not Echt On Propot” (“Sin Querer Queriendo”) is met genot ontvangen van de vele fans in de VS en Latijns -Amerika die opgroeiden met het kijken naar de late Mexicaanse komiek Roberto Gómez Bolaños.

De miniserie met acht afleveringen, die donderdag debuteerden, dramatiseert de professionele en persoonlijke reis van Gómez Bolaños, die de komedie transformeerde in Latijns-Amerika en wiens personages een generatie voor miljoenen kinderen definieerden. Bekend als ‘Chespirito’, haalde hij zijn inspiratie van Laurel en Hardy, evenals een andere transcendente Mexicaanse cabaretier die uiteindelijk Hollywood, Cantinflas, haalde. Chespirito stierf in 2014 op 85 -jarige leeftijd.

Aanbevolen video’s



De twee beroemdste personages van Chespirito waren “El Chavo del Ocho” (“The Boy from Number Eight”) en “El Chapulin Colorado” (“The Crimson Grasshopper”). “El Chavo Del Ocho” was een 8-jarige jongen die alleen in een Mexicaanse buurt woonde met zijn vat, sproeten, gestreept shirt en grijze pet. “El Chapulin Colorado” was een naïeve superheld gekleed in een rode bodysuit en kap met antennes die hem hielp om kilometers van gevaar te detecteren (ondanks de naam, zijn gele shorts en laarzen gaven hem meer het uiterlijk van een rode bumblebee).

Via zijn personages gaf Chespirito de voorkeur aan een schone komische stijl ver verwijderd van de seksuele insinuaties en obsceniteit-geregen grappen die tegenwoordig populair zijn. Zijn ochtendshows waren een nietje voor kleuters, net zoals “Captain Kangaroo” in de Verenigde Staten.

De miniserie is een krachtige daad van cultureel behoud, een daad, een daad die de impact van Latino’s heeft gehad op de wereldwijde entertainmentindustrie, zei Sehila Mota Casper, directeur van Latinos in Heritage Conservation.

“Voor zoveel van ons waren zijn personages niet alleen entertainment,” zei Mota Casper. “Ze hebben gevormd hoe we humor begrijpen, hoe we worden geconfronteerd met uitdagingen en hoe we onszelf zien als Latinxs. Deze serie eert die van invloed is. Door zijn verhaal op deze manier te vertellen, helpen we ervoor te zorgen dat de culturele geschiedenis die ons heeft gevormd, worden gezien, gerespecteerd en overgedragen naar toekomstige generaties.”

“El Chavo” bleek zo populair dat herhalingen nog steeds worden getoond in meerdere landen in Latijns-Amerika en op Spaanstalige televisie in de Verenigde Staten. Veel Latijns -Amerikanen, die onder dictaturen leven tijdens het hoogtepunt van de show, vonden zijn underdog triomfs heldhaftig in het gezicht van autoriteit. In een interview uit 2005 met de Mexicaanse krant La Jornada zei Gómez Bolaños dat hij altijd schreef met mensen in de arbeidersklasse in gedachten.

“In de jaren zeventig werd het programma geproduceerd om de realiteit van arbeidersfamilies in Mexico weer te geven en genoot ze enorme impact in andere Spaanstalige landen omdat de situaties die in de verhalen werden afgebeeld vergelijkbaar waren met die van alle doelgroepen, ongeacht geografische grenzen,” zei Cárdenas.

Alberto Lammers, die opgroeide met het kijken naar “El Chavo” in Peru in de jaren 1970 en ’80, was enthousiast over de serie en de jeugdnostalgie die het oproept. Hij was ook opgewonden om meer te leren over wat er achter de schermen gebeurde in het leven van Gómez Bolaños.

“Het sloeg echt een snaar met mijn jeugd,” zei Lammers, die nu in Californië woont, na het afronden van de eerste aflevering. “Het geeft hart en context aan zijn complexiteit en de personages die hij heeft gebouwd. Het is ook een zeer interessante blik op hoe hij een tv-persoonlijkheid werd. Ik kijk er naar uit om te zien waar het naartoe gaat! Het is een echte Telenovela!”

Fans gingen ook naar sociale media om de aflevering en hun ontzag te prijzen over de griezelige overeenkomsten tussen de acteurs en de mensen die ze spelen.

Voor Lammers diende “El Chavo Del Ocho” na het migreren naar de VS als een verbinding met zijn wortels, zelfs als de show niet in Peru was gevestigd.

“Naar die show gaan voor mij was eigenlijk heel geruststellend,” zei Lammers. “Het bouwde een gemeenschapsgevoel op in het grootste deel van Latijns -Amerika.”