Courrèges Show brengt futuristisch minimalisme naar Paris Fashion Week

Jan De Vries

PARIJS -Equestrian ontmoette de imker op dinsdag in Courrèges, waar Nicolas Di Felice een helm-Veil-silhouet veranderde in een terugkerend motief in de Carreau du-tempel in Marais van Parijs.

De Belgische ontwerper heeft een carrière gemaakt om het ooit ruimtetijdbare huis nieuw leven in te blazen met een clubklaar voorsprong, en dit voorjaar in Paris Fashion Week was geen uitzondering. Minimalisme was de aarding: zwarte laarzen veranderden naadloos in sokken in talloze variaties, zilveren polsbladen en glanzende zwarte tinten die een gezegde, gestripte bui terecht.

Aanbevolen video’s



Maar Courrèges is nooit alleen steriel. Sex -appeal pulseerde onder het oppervlak – een coatdress ritste bijna op het kruis, blote huid die eronder flitste. Een schouderloze zwarte mini stond op een vloermijntrein die achter het model likte met bestudeerde nonchalance.

Een eenvoudige “zonne -idee” vormde de enscenering. De vierkante locatie werd een cirkel, kleuren verwarmd van koele blues tot zonsondergangtinten en de soundtrack gebouwd naar een witte hotfinale. Accessoires en stoffen omhelsden het lichaam als een beschermende tweede huid; Zelfs de zonnebril die werd verzonden toen uitnodigingen lagen op verblinding en warmte. Het effect was duidelijk en direct, niet kieskeurig: een gestage toename van energie en licht.

Opgericht in de jaren zestig door André Courrèges, was het label ooit synoniem met het futurisme van ruimtetijdperk-geometrische sneden, go-go laarzen en glanzend minimalisme. Di Felice heeft dat DNA intact gehouden terwijl hij het naar de club buigt, de woestijn rave en het nauren Parijs waar het merk nu tegen spreekt.

Hij heeft zijn vocabulaire gebouwd op lussen, wraps en cirkels-Möbius-strip-logica die eenvoudige vormen verandert in asymmetrische mini’s of spiraalvormige feestjurken. Ook hier bracht hij de technische slimheid in evenwicht met Sly Eroticism, een huissignatuur sinds zijn “Pocket” -show vorig jaar.

Het resultaat was meer bewijs van waarom Di Felice wordt gezien als een van de scherpste revitalisatoren van Parijs: het fuseren van de futuristische helderheid van André Courrèges met de seks, swagger en cultish energie van de clubgeneratie van vandaag.