Nicholas Hoult was er zeker van dat iemand een fout had gemaakt.
Clint Eastwood wilde met hem praten over de hoofdrol in zijn nieuwe film, een langzame juridische thriller over een normale man die met een buitengewoon moreel dilemma wordt geconfronteerd. Eastwood bedoelde vast en zeker iemand anders, dacht hij. Maar al snel waren ze aan de telefoon aan het praten over ‘Juror #2’, die vrijdag in de bioscoop te zien zou zijn.
Aanbevolen video’s
“Ik was zo nerveus”, zei de Britse acteur. “Ik herinner me dat ik tegen hem zei:” Ik vind het script echt leuk. Ik wilde zo graag behagen.”
Voor de comeback van Eastwood gleed Hoult over op een perfecte nabootsing van zijn schorre stem: “Als je het zo leuk vindt, denk ik dat ik het moet lezen.”
Plots begon Hoult te lachen. De spanning was gebroken.
“Ik dacht: wauw, deze man is cool”, zei hij. “Hij heeft een geweldig gevoel voor humor en we kunnen goed met elkaar overweg.”
Hoewel er misschien een gezonde hoeveelheid Engelse zelfspot in het verhaal zit, is de geest ervan niet uniek voor Hoult. Eastwood, 94, is het soort levende legende dat zelfs de meest doorgewinterde veteranen een beetje onder de indruk maakt. “Juror #2”, zijn 42e film achter de camera, krijgt lovende recensies omdat het een slimme, originele rechtszaalthriller is over een onmogelijk raadsel.
In het originele script van Jonathan Abrams wordt het personage van Hoult, een herstellende alcoholist met zijn eerste kind op het punt geboren te worden, geselecteerd voor juryrecht in een moordzaak. Maar wanneer de feiten aan het licht komen, worden ook zijn herinneringen zichtbaar en wordt hij gedwongen de mogelijkheid onder ogen te zien dat hij misschien onbewust verantwoordelijk was.
“Na de eerste keer lezen had ik het te pakken”, schreef Eastwood in een e-mail. “Het zette mij aan het denken: wat zou jij doen als je in deze situatie terecht zou komen? Wat is juist? Wat is er mis? Wie zou jij beschermen? Een waar moreel dilemma. Dat is iets wat ik graag zou willen zien.”
En hij begon zijn cast aan te vullen, onder leiding van Hoult, die hij een echte ‘filmster’ noemde, met ondersteunende wendingen van Toni Collette als de ambitieuze aanklager, Chris Messina als openbare verdediger, JK Simmons als collega-jurylid en Zoey Deutch. en Kiefer Sutherland, die een brief schreef met de vraag of er misschien een rol voor hem weggelegd was.
Sutherland had lang gedacht dat hij Eastwood zou tegenkomen. Sutherland’s overleden vader, Donald Sutherland, was zijn hele leven een westernfan en had zelfs een paar keer met Eastwood samengewerkt (“Kelly’s Heroes”, “Space Cowboys”). Maar toen hij las over de plannen voor “Juror #2” voelde hij een nieuw gevoel van urgentie.
‘Ik heb altijd gedacht dat ik op een dag voor de deur van meneer Eastwood zou staan. Toen besefte ik dat die tijd misschien wel een beetje voorbij was”, zei Sutherland. “Ik zei alleen maar: ‘Ik heb er altijd van gedroomd om met je samen te werken en als er een deel is, welk deel dan ook, zou ik gewoon graag de ervaring willen hebben om jou te zien regisseren.’
Hij werd uiteindelijk gecast om een advocaat en een AA-sponsor van het personage van Hoult te spelen. De filmtijd was relatief klein, maar de ervaring precies wat hij hoopte: een masterclass in de meest ware zin van het woord.
“Ik heb met mensen gewerkt die schreeuwen en boos worden en ze zijn erg demonstratief”, zei Sutherland. “Hij was zo ongelooflijk stil, kalm en zachtaardig. Dat is iemand die macht heeft, terwijl hij dat kan zijn en alles kan krijgen wat hij nodig heeft.”
Op een van zijn eerste dagen legde een assistent-regisseur Sutherland uit hoe hij door een deuropening in een scène moest navigeren. Eastwood kwam tussenbeide om de tutorial stop te zetten en zei tegen het AD: “Hij weet wat hij doet.” Ondanks dat hij al meer dan veertig jaar in het vak zit, zei Sutherland dat hij die dag iets groter was geworden.
‘Het heeft mijn leven gemaakt’, zei Sutherland. “Ik ben erg blij dat ik niet met hem heb samengewerkt toen ik 18 jaar oud was, want dan zou ik mezelf in de knoop hebben gelegd.”
Collette zei ook dat ze zich nog nooit zo vertrouwd heeft gevoeld.
“Hij heeft zoveel zelfvertrouwen als regisseur, maar niet op een negatieve manier. Hij is gewoon zo aanwezig en laat het allemaal gebeuren, ‘zei ze. “Ik heb nog nooit met iemand gewerkt die zo gemakkelijk in de omgang is, eerlijk gezegd.”
De film zou ook de eerste keer zijn dat zij en Hoult het scherm zouden delen sinds ze 23 jaar geleden moeder en zoon speelden in ‘About a Boy’, toen hij nog maar 11 was. Ze hadden een tijdje eerder een sms gestuurd, maar Collette was er niet op voorbereid. voor de golf van emoties toen ik Hoult, nu 34, weer zag. Toen kwam hun eerste scène samen en het zou niet gemakkelijk worden: in feite is dit het laatste shot van de film.
Maar dat is de Eastwood-manier. Zijn optreden op de set is legendarisch. Soms krijg je twee opnames, maar drie is bijna ongehoord. Hoult zei dat hij en de acteurs in de jury zelfs in het geheim repeteerden om er zeker van te zijn dat ze de langere scènes zouden pakken. Niemand wilde het piepende wiel zijn.
‘Hij is niet efficiënt om efficiënt te zijn’, zei Sutherland. “Ik denk bijvoorbeeld dat Sydney Pollack heel efficiënt was en toen hij bekend werd als efficiënt, begon hij te pronken met zijn efficiëntie. … Ik denk dat meneer Eastwood gewoon naar een set kijkt en naar een scène kijkt en gewoon de meest directe manier vindt om die op te nemen.
Er is veel gesproken over de vraag of “Juror #2” de laatste film van Eastwood zal zijn. Maar dat zegt hij niet, publiekelijk of privé. Toen de productie tijdens de acteursstaking werd onderbroken, gebruikte hij die tijd zelfs niet als pauze.
“Ik herinner me dat toen we terugkwamen van de staking, ik dacht: ‘Wat heb je gedaan? En hij zei: ‘Nou, ik was op zoek naar nieuw materiaal’, zei Collette. “Het is niemands positie om te zeggen dat dit zijn laatste film is.”
Sutherland voegde eraan toe: “Zijn parkeerplaats op het terrein van Warner Bros. gaat nergens heen.”