MILAAN – Het was een seizoen vol nieuwe starts en supersterren tijdens de Milan Fashion Week. Nieuwe creatieve regisseurs deelden hun visies voor Fendi, Gucci en Marni, terwijl Madonna, Kate Moss en, hoogst onverwacht, Mark Zuckerberg de catwalks en de eerste rijen verlichtten.
Trends voor het volgende seizoen bij koud weer, na zes dagen catwalkpreviews die zondag eindigden, zijn onder meer pakken die vrouwen vergezellen op hun werkmandaat en brutalistische bovenkleding als investering in onzekere tijden, met vleugjes veren, (eco)bont en dierenprints om de stemming op te vrolijken.
Aanbevolen video’s
Zuckerberg veroorzaakte een kleine opschudding toen hij met presidentiële beveiliging naar de Prada-catwalkshow werd geleid. Hij zat naast Prada-erfgenaam Lorenzo Bertelli, maar de geruchten dat Prada en Meta’s slimme bril waren gekoppeld, werden niet onthuld.
Er was veel ophef over nieuwe richtingen bij meerdere modehuizen: Gucci onder Demna, Fendi onder Maria Grazia Chiuri, Marni onder Meryll Rogge en Giorgio Armani onder Silvana Armani, na de dood van de iconische Milanese ontwerper afgelopen september. Louise Trotter bij Bottega Veneta en Simone Bellotti bij Jil Sander hadden tweedejaars uitstapjes, vaak lastiger dan debuten.
Een blik op vijf damesmodetrends en modewoorden voor volgend seizoen:
Gelaagdheid bij Prada
Met slechts 15 modellen, in plaats van de gebruikelijke 60 of meer, bood Prada een masterclass in laagjes aan, waarbij modellen bij elke backstage-pas kleding uittrokken.
Loopgraven, gebreide jasjes en leren bomberjacks maakten plaats voor herenoverhemden met lange manchetten, archiefjassen en jurken die uiteenvielen in onderlagen zoals kleermakersarcheologie, voordat ze uitkwamen op katoenen bloeiers, doorzichtige, geborduurde onderjurken en bralettes.
Miuccia Prada, die de collectie samen met Raf Simons ontwierp, zei in een toelichting dat de collectie bedoeld was om ‘lagen van levens, van gevoelens’ te vertegenwoordigen. Backstage voegde ze eraan toe dat het ‘minimalisme en weelde bij elkaar bracht’.
Prada’s zelfbenoemde obsessie met geschiedenis werd ondersteund door een showroom die was versierd met artefacten uit de afgelopen eeuwen: 16e-eeuwse wandtapijten, 18e-eeuwse Venetiaanse spiegels en schilderijen uit de 20e eeuw.
Geschikt passend
Back-to-work-mandaten dringen de landingsbaan binnen, soms op onverwachte plaatsen.
Bij Fendi werd bont gedragen over praktische pakken en overhemden met kraag met kwartknopen, het beste geïllustreerd door gast op de eerste rij, Uma Thurman.
Bij Jill Sander speelde Bellotti met kleine, schuine revers die contrasteerden met overtollige stof die volume aan de achterkant creëerde, Alice-in-Wonderland-kostuums die de minimalistische esthetiek van het merk moderniseerden en het idee testten of het overbodige essentieel kan zijn. Rokken hadden zijsplitten die bij de zoom sloten, terwijl het silhouet van jurken een welving volgde – detail zonder versiering.
Er was een tekort aan pakken bij Gucci, waar Demna dramatisch afweek van de mislukte poging van het merk om rustige luxe te creëren met nauwsluitende dagkleding en diepe, met kristallen ingelegde avondjurken.
Bont, veren en dierenprints
Fendi’s ontwerper Chiuri omarmde de erfenis van het merk als producent van bont en lederwaren, maar met een twist: het bont werd grotendeels geüpcycled, in een stille afwijzing van de zeer luidruchtige anti-bontdemonstranten buiten.
Chiuri werkte tien jaar samen met de vijf Fendi-zussen voordat hij creatief directeur werd bij Valentino en Dior.
Op veel catwalks waren dierenprints te zien, waaronder ecobont met de suggestie van een koeienprint bij Dolce & Gabbana.
Prada had veterlaarzen die fantastisch bedekt waren met veren, een antiek tintje dat de satijnen laarsjes en pumps met kralen aanvulde.
Het jassenspel en grof breiwerk
Louise Trotter zei dat ze haar tweede Bottega Veneta-uitje wilde verlichten. Ze omarmde Milaan als haar inspiratie en opende met een reeks architecturale overjassen in stoere blauwe en grijze tinten die bedoeld waren om de brutalistische architectuur van Milaan te illustreren, gevolgd door een explosie van energie en kleur in bovenkleding gemaakt van glasvezel die bij elke stap kinetisch schommelde.
Ferragamo’s maritieme twist van het seizoen resulteerde in overjassen met knooppanelen die in nieuwe architecturen konden worden gedraaid. Ze pasten perfect bij de geregen zijden jurken eronder.
Rogge’s studentendebuut voor Marni was jeugdgedreven, een jaren negentig-versie van de jaren zeventig, en haar liefde voor gebreide kleding kwam tot uiting in dikke sweaterjassen en truien met retropatronen. Een luxueuze kortharige bontjas met een katoenen voering was een voorbeeld van de hoog-laag materiaalmix van het merk. Rechte midi-rokken waren bedekt met plastic pailletten of parelmoeren schijven die ratelden als klokkenspel.
Zachtheid in maatwerk
Tod’s demonstreerde hoe je van leer het zachtste maatwerk kunt maken, met een naadloze overgang van smerige jurken naar hetzelfde silhouet gemaakt van leer.
Silvana Armani omarmde de jassen met zachte schouders van haar oom, waaronder gewatteerde jassen in Japanse stijl en kleurrijke jassen van schapenvacht. Het grootste statement waren de leigrijze overjassen die met elegantie over de catwalk schenen.
“Het werken met vloeiendheid en eenvoud was voor mij vanzelfsprekend, want zo ben ik”, zei ze na de show.
Voetnoten
Hoewel de gedempte kleurenpaletten en de focus op de basis een conservatieve reactie op de mondiale turbulentie suggereren, waren openlijke verwijzingen naar oorlog zeldzaam. Een uitzondering was Moschino, waar ontwerper Adrian Appiolaza een paar verwijzingen opnam, waaronder het grafische personage Mafalda op een kledingstuk dat schreeuwde: ‘Basta’, Italiaans voor ‘Genoeg’.