NEW YORK – Miljoenen ontheemden door mondiale conflicten. Gemeenschappen die wankelen door ongewoon zware natuurrampen. Levens staan op de kop als gevolg van ongelijkheid in de gezondheidszorg.
Midden in deze crises zitten gevestigde non-profitorganisaties, gewone individuen en onderlinge hulpgroepen – allemaal op zoek naar jouw geld om een verschil te maken. Maar hoe moet je doneren nu er geen tekort is aan goede doelen en de opkomst van nieuwe donatietechnologieën?
Aanbevolen video’s
De keuzes kunnen immobiliserend zijn voor degenen die hun portemonnee willen openen. Velen waarderen conventionele liefdadigheidsinstellingen. Maar anderen – Generatie Z en millennials, maar ook ongehuwde en minder religieuze mensen, blijkt uit onderzoek uit 2021 van de Indiana University Lilly Family School of Philanthropy – houden van crowdfunding door online donaties te bundelen voor mensen in moeilijke omstandigheden.
De benaderingen weerspiegelen verschillende beoordelingen van impact en betrouwbaarheid. Maar ze zijn niet noodzakelijkerwijs tegen.
“Het is eigenlijk de vraag: wat is het juiste type ondersteuning dat een organisatie, een gemeenschap of een individu nodig heeft?” zegt Todd Baylis, Chief Customer Officer van Bloomerang, die medeoprichter is van een platform dat non-profitorganisaties helpt online geld in te zamelen. “En dat kunnen afstemmen op de individuele gever.”
Hier zijn enkele vragen die de moeite waard zijn om te overwegen als u bepaalt welke hulp het beste bij uw doelstellingen past:
Welke impact wil ik hebben?
Het kan erop neerkomen dat u een groot verschil wilt maken voor één persoon of wilt helpen grootschalige veranderingen tot stand te brengen.
Tiltify is een technologieplatform dat non-profitorganisaties en individuele crowdfunders helpt geld in te zamelen. Als donoren ervoor willen zorgen dat voedsel terechtkomt bij gemeenschappen die herstellen van rampen, zegt Michael Wasserman, CEO van Tiltify, dat een bijdrage zonder winstoogmerk waarschijnlijk het beste is, omdat gevestigde organisaties al over distributiepijplijnen en opgebouwde expertise beschikken.
Maar als je ervoor wilt zorgen dat een bepaalde persoon voor zichzelf kan zorgen, zegt hij, kan een directe donatie aan een crowdfundingcampagne zinvoller zijn dan het sturen van geld ‘via een charitatieve trechter’.
“Het hangt echt af van wat je doel is als donor: of je iemand specifiek probeert te helpen of dat je mensen in meervoud probeert te helpen,” zei Wasserman.
Volgens een non-profitorganisatie die geldoverboekingen verzorgt, zou je beide tegelijk kunnen doen. GiveDirectly meldt dat er meer dan 860 miljoen dollar naar 1,6 miljoen mensen op drie continenten is gestuurd. Senior programmamanager Richard Nkurunziza zegt dat het idee aanvankelijk met angst voor misbruik werd beantwoord. Maar GiveDirectly vindt dat contante donaties een waardige manier zijn om arme mensen in staat te stellen te investeren in hun unieke behoeften.
In Rwandese dorpen, zei hij, hebben de ontvangers donaties besteed aan de renovatie van huishoudens, nieuwe bedrijven en jeugdonderwijs – waar uiteindelijk de hele gemeenschap van profiteert.
“Er is een beetje keuzevrijheid”, zei Nkurunziza. “Het geeft de ontvanger de mogelijkheid om een beslissing te nemen over hoe hij het geld voor zichzelf gebruikt.”
Crowdfunding zou als ‘democratischer’ kunnen worden beschouwd, aldus Claire van Teunenbroek, hoogleraar aan de Universiteit Twente, gespecialiseerd in online donatiegedrag. Dat komt omdat donoren meer controle hebben over het gebruik van hun geschenken als ze precies kiezen wie er profiteert.
Het nadeel, zegt ze, is dat mensen met de grootste behoeften niet altijd degenen zijn met het meeste succes. Mensen zijn geneigd ‘gemakkelijk verkoopbare’ projecten met een zeer emotionele aantrekkingskracht te ondersteunen. Studies hebben ook raciale verschillen aangetoond bij crowdfunding.
Hoe kan ik de oorzaak vertrouwen?
De populairste reden waarom donoren Bloomerang vertelden dat ze stopten met doneren was omdat ze er niet op vertrouwden dat de bijdragen verstandig werden gebruikt, zo blijkt uit het Generational Giving Report van het bedrijf. De tweede meest voorkomende reactie was dat donoren zich niet langer verbonden voelden met de non-profitorganisatie die ze eerder hadden gesteund.
De antwoorden onderstrepen de noodzaak voor ontvangers om actief hun betrouwbaarheid te bewijzen.
Van belasting vrijgestelde non-profitorganisaties moeten jaarlijks financiële informatie indienen bij de Internal Revenue Service, inclusief openbaar beschikbare informatie, inclusief de salarissen van leidinggevenden. Waakhonden, zoals Charity Navigator, stellen lijsten samen van geverifieerde non-profitorganisaties en beoordelen hun werk.
Crowdfunding is weliswaar handig, maar is veel gevoeliger voor fraude. De online sites zijn relatief ongereguleerd, waardoor de verantwoordelijkheid voor de bescherming bij de donoren en de platforms zelf ligt. In het geval van GoFundMe kunnen donaties tot één jaar nadat ze zijn gedaan, worden terugbetaald. Het bedrijf adviseert organisatoren ook zichzelf en hun begunstigden te identificeren en hun plannen voor het besteden van bijdragen te specificeren.
Onlinegebruikers associëren hoge donatieaantallen ten onrechte met geloofwaardigheid, aldus Van Teunenbroek. Ze zei dat risico’s beter worden beperkt door ervoor te zorgen dat de beschrijving van het project gedetailleerd is.
“Als een donor meer zekerheid wil, zijn traditionele non-profitorganisaties waarschijnlijk beter omdat ze een gevestigde reputatie hebben”, zei ze.
ALSAC CEO Rick Shadyac zei dat zijn liefdadigheidsinstelling er hard aan werkt om donoren het vertrouwen te geven dat hun geld de missie van het St. Jude Children’s Research Hospital ondersteunt: het wereldwijd verbeteren van de overlevingskansen van kinderkanker door de kosten van zorg en onderzoek naar behandelingen te dekken.
Shadyac moedigde mensen aan om ongeacht het medium te geven en altijd op zoek te gaan naar gerenommeerde doelen. Bonafide liefdadigheidsinstellingen, zei hij, zorgen voor ‘een grotere mate van vertrouwen’, terwijl crowdfunding meer ‘due diligence’ vereist. Maar hij ziet ruimte voor beide.
“Ze zouden elkaar eigenlijk moeten aanvullen”, zegt hij.
“Een deel hiervan ligt meer op het gebied van microfilantropie, waarbij ze misschien een specifiek individu willen helpen omdat ze zich in moeilijke omstandigheden bevonden”, voegde hij eraan toe. “Maar als je kinderen met kanker wilt helpen, wil je hartziekten helpen genezen, er zijn goede doelen die zich daar sterk op richten.”
Wat zal ik eruit halen?
ALSAC krijgt bijna een kwart van zijn jaaromzet gedurende de laatste twee maanden van de kalender, zei Shadyac, rond de tijd van het jaar die wordt aangeduid als ‘Giving Season’. De opleving zou kunnen voortkomen uit de generositeit rond de feestdagen, voegde hij eraan toe. En ja hoor, uit een onderzoek uit 2023 bleek dat mensen met een goed humeur eerder geneigd zijn een liefdadigheidsdonatie te doen.
Mogelijk maken ze ook hun belastingplannen voor het einde van het jaar.
“Not-for-profitorganisaties geven hen de mogelijkheid om een aantal zaken aan te pakken die voor hen belangrijk zijn en tegelijkertijd belastingaftrek te krijgen”, aldus Shadyac.
Crowdfunding-donaties aan individuele campagnes kunnen echter niet worden afgeschreven van uw belastingen. Maar crowdfunding kan het gemakkelijker maken om je te identificeren met de uiteindelijke begunstigden van je geschenk, zei Van Teunenbroek.
Hoe zit het met de wederzijdse hulp?
Wederzijdse hulp verwijst naar wederkerige ondersteuningsnetwerken van buren die snel in elkaars meest urgente behoeften voorzien wanneer de bestaande systemen er niet in slagen deze te helen. Vanwege deze wederzijdse banden omschrijven deelnemers de daad vaak als ‘solidariteit, niet als liefdadigheid’.
In het internettijdperk vragen deze groepen vaak om contante bijdragen via online betalingsverwerkers zoals Venmo, Cash App, PayPal of Zelle. Iedereen kan QR-codes scannen, die meestal op sociale media-accounts worden geplaatst, om te doneren. Het geld gaat rechtstreeks naar de getroffenen of helpt bij het kopen van benodigdheden voor gedeelde hulpbronnen zoals gemeenschappelijke koelkasten. Transparantie kan de vorm aannemen van een ontvangstbewijs met screenshot dat door organisatoren op hun profiel wordt gedeeld.
Tamara Kneese sloot zich tijdens de begindagen van de coronaviruspandemie aan bij verschillende wederzijdse hulpacties om voor haar buren in Oakland te zorgen. Kneese, directeur van het non-profit onderzoeksinstituut Data & Society, zei dat deze groepen de neiging hebben om te beginnen als onmiddellijke reactie op crises die achtergestelde gemeenschappen acuut schade toebrengen. Het idee, zo voegde ze eraan toe, is dat “het verlaten van de staat niet kan worden aangepakt door alleen liefdadigheid te geven.”
Kneese zei dat de uitdagingen van zulke bottom-up basisgroepen zijn dat de hulpbronnen slinken en dat mensen opbranden. Slechts een beperkt aantal verzoeken kan worden vervuld. De politiek van de organisatoren botst.
De voordelen, zo ontdekte ze, zijn dat de ondersteuning vanuit de gemeenschap komt en dat leden directe interactie hebben met degenen die er gebruik van maken.
“Het is niet alleen een gevoel van liefdadigheid, alsof je een donatie doet en klaar bent”, zei ze. “Er is meer sprake van een relatie en die is niet alleen maar transactioneel.”