NEW YORK – Dagen voordat ‘Obsession’ in de bioscoop verscheen, sloot de 26-jarige regisseur, Curry Barker, een weddenschap met zijn manager en agent. Ze zeiden dat als de film boven de $ 20 miljoen zou openen, ze allemaal tatoeages zouden krijgen.
‘Obsession’ schoot net tekort. Het debuteerde met $ 17 miljoen. Ze waren nog steeds enthousiast. Barker maakte de horrorfilm met slechts $ 750.000. Het was enorm succesvol. Maar toen gebeurde er iets onverwachts. Het weekend daarop verdiende “Obsession” gemakkelijk $ 20 miljoen. En toen gebeurde het keer op keer en bijna een vierde keer – een bijna ongehoorde uithoudingsvermogen.
Aanbevolen video’s
“Het was zoiets als: heilige koe. Ik dacht niet dat dat een optie was”, zegt Barker. “Nu hebben we gezegd dat als het $300 miljoen bedraagt, we allemaal de tatoeage zullen krijgen. We moesten een nieuwe mijlpaal bereiken. En ik denk dat we die zullen bereiken.”
De afgelopen maand heeft ‘Obsession’ schokgolven door Hollywood gestuurd. Barker’s microbudgetthriller heeft wereldwijd $286 miljoen opgebracht, en het loopt nog steeds. Tijdens het vijfde bioscoopweekend stond het op de tweede plaats, na ‘Disclosure Day’ van Steven Spielberg, met $ 19 miljoen. In Noord-Amerika heeft het ‘Star Wars: The Mandalorian en Grogu’ overtroffen. Het is de grootste hit in het 24-jarig bestaan van Focus Features, dat de video-on-demand release heeft moeten uitstellen. Het behoort tot de meest winstgevende films ooit gemaakt.
Barker, die een aanhang heeft opgebouwd met het maken van schetsen en korte films op YouTube, maakt de droom van elke aspirant-filmmaker waar. Het leven, zo gaf hij in een recent interview toe, is nu anders.
“Mijn dagelijkse leven is vrijwel hetzelfde. Alleen als ik in het openbaar naar buiten ga, is het heel anders”, zegt hij lachend. “Ik voel me soms een beetje onveilig.”
Dat is een ironische ontwikkeling voor iemand wiens draai aan een oud Monkey Paw-verhaal bioscoopbezoekers bang heeft gemaakt. In ‘Obsession’ wenst Bear Bailey (Michael Johnston) een antiek speeltje genaamd One Wish Willow dat zijn crush, Nikki (Inde Navarrette), van hem hield. De spreuk – losjes geïnspireerd op een oude “Simpsons” Halloween-aflevering – werkt verontrustend goed.
Het verbazingwekkende succes van ‘Obsession’ is in de hele branche fel bediscussieerd. Gecombineerd met de A24-hit ‘Backrooms’ van de twintigjarige Kane Parsons was het een coming-outfeest voor YouTube als broedplaats voor de volgende generatie filmmakers.
Het heeft ook golven van Gen Z-bioscoopbezoekers – die al een veelbelovend percentage van de frequente ticketkopers vormen – naar de bioscoop gebracht. De zomer werd historisch gezien gedomineerd door oudere franchises, maar ‘Obsession’ kan een grote verandering betekenen.
“Als er iets te leren is uit ‘Obsession’, dan denk ik dat het over het publiek gaat”, zegt Peter Kujawski, voorzitter van Focus Features. “We hebben een generatie die online is opgegroeid, cultuur benadert met enorme nieuwsgierigheid en speelsheid, en zich veel minder bezighoudt met waar een filmmaker vandaan komt dan met de vraag of het verhaal aansluit. Ze zijn betrokken, ongelooflijk filmgeletterd en staan te popelen om nieuwe stemmen en originele verhalen te verdedigen.”
Van YouTube tot de multiplex
Barker, die opgroeide in Mobile, Alabama, voordat hij op 18-jarige leeftijd naar Los Angeles verhuisde, zegt dat hij het gevoel heeft dat hij voor zijn generatie schrijft. Het antwoord op ‘Obsession’, zegt hij, speelt in op een collectieve behoefte.
“Ik snap het omdat ik denk dat we het thuiszitten een beetje beu zijn. Onze generatie is de COVID-generatie”, zegt Barker. “Ik had het geluk dat ik alle vier de jaren op de middelbare school ervaring had. Mijn broer, Riley, verloor daar twee jaar van. We zijn de telefoons beu.”
Barker wilde acteur worden voordat hij filmmaker wilde worden. En hoewel zijn vroege kennismaking met ‘The Texas Chainsaw Massacre’, op 11-jarige leeftijd, hem op een horrorpad hielp, begon hij niet op die manier.
“Ik was een grote Harry Potter-fan toen ik opgroeide. Enorm. Ik was geobsedeerd”, zegt Barker glimlachend. “Ik had alle toverstokken. Ik zou me verkleden.”
Barker ging een jaar naar de filmschool in Los Angeles, waar hij Cooper Tomlinson ontmoette, een co-ster en producer van ‘Obsession’. De twee sloegen echter al snel hun eigen weg op YouTube en TikTok. Hun komische sketchserie ‘That’s a Bad Idea’ vond online een plek.
Barker schreef en regisseerde de korte film ‘The Chair’ uit 2023, die de belangstelling trok van Tea Shop Productions. Producent James Harris benaderde Barker over een speelfilm van ‘The Chair’, maar hij wilde in plaats daarvan een film maken – ‘Obsession’ – die voortbouwde op veel van dezelfde ideeën. Ondertussen maakte Barker ook een Found Footage-horrorfilm van $ 800, ‘Milk & Serial’. Nadat hij er niet in was geslaagd de distributie veilig te stellen, uploadde hij eenvoudigweg naar YouTube. Het ging viraal en leverde hem een agent op.
‘Obsession’ werd vorig jaar geselecteerd voor première op het Toronto International Film Festival, waardoor het een benijdenswaardig platform kreeg. Na een biedoorlog verwierven Kujawski en Focus het voor $ 15 miljoen.
“Wat opvalt aan Curry is dat hij niet werkt vanuit een geërfd draaiboek”, zegt Kujawski. “Of je nu naar zijn eerdere werk of ‘Obsession’ kijkt, er is een consistente visie en een vertrouwen in zijn verhalen die hem onmiddellijk onderscheiden. Hij weet precies wat hij wil zeggen, terwijl hij zich absoluut inzet om elke minuut van zijn werk zo vermakelijk mogelijk te maken, en hij is bereid echte risico’s te nemen in dienst van die visie. “
Meer ‘Obsession’, maar eerst andere projecten
Barker’s snelle maar zuurverdiende opkomst heeft hem tot de posterjongen gemaakt voor een nieuw soort filmmaker, iemand die zijn vak als digitale maker heeft aangescherpt en een gevestigde schare fans heeft. Jason Blum, de CEO van Blumhouse Productions, heeft Barker en zijn bedrijf vergeleken met de golf van Amerikaanse auteurs uit de jaren zeventig, die ‘gespannen films maken die op een waanzinnige manier verbinding maken in de bioscoop.’
“Als je echt een stap terug doet, is mijn reis niet zo heel anders dan die van Christopher Nolan, David Fincher of Steven Spielberg”, zegt Barker. “Je kunt hun vroege korte films bekijken en hun werk zien voordat ze de kans kregen. Ik denk dat YouTube slechts een pad is, een platform dat we nu kunnen gebruiken om de industrie te laten zien wat we in huis hebben.”
Nu is Barker een van de meest gevraagde filmmakers in Hollywood. Hij heeft zijn volgende speelfilm, ‘Anything But Ghosts’, met Aaron Paul en Bryce Dallas Howard, al opgenomen voor Blumhouse. Twee maanden geleden kondigde A24 aan dat hij een reboot van ‘The Texas Chainsaw Massacre’ gaat schrijven en regisseren.
Alle aandacht is even wennen. Filmmakers als Ari Aster en Zach Cregger en zelfs Spielberg hebben contact opgenomen om Barker te complimenteren met zijn film.
“Dan begin je het bedriegersyndroom te voelen van: wat? Het is niet zo goed”, zegt Barker lachend. “Het enige wat ik zie als ik naar ‘Obsession’ kijk, zijn de problemen.”
Een vervolg op ‘Obsession’ is uiteraard een zekerheid. “Een vervolg is niet moeilijk voor deze film”, geeft Barker toe. Hij schetst hoe nieuwe wensen van andere personages in One Wish Willows tot totaal andere verhalen kunnen leiden, die allemaal draaien om een nieuwe ondeugd: hebzucht, roem, wat dan ook.
Maar hoe verleidelijk het ook is om ‘Obsession’ te zien als het product van Barker’s eigen wens, het lijkt eerder het tegenovergestelde. In de film is de grote fout van Bear dat hij het bekennen van zijn gevoelens aan Nikki uitstelt, omdat hij denkt dat er genoeg tijd is om het te doen. (De film gaat onmiddellijk over op een dode kat.) Barker daarentegen was niet bang om zijn dromen te verwezenlijken. Hij wilde films maken, dus dat deed hij.
“Iedereen die vraagt welk advies je hebt voor jonge filmmakers, ik zeg altijd hetzelfde”, zegt Barker. “Ik ging een jaar naar een filmschool in LA en zag mensen zichzelf verlammen onder de druk van: ik heb mensen verteld dat ik regisseur ben, dus nu moet ik iets regisseren dat goed moet zijn. Als het niet goed is, gaat iedereen me beoordelen. Het resultaat van dat denken is twee jaar op één korte film.”
“Je kunt niet te veel druk uitoefenen op een idee”, voegt Barker toe. “Je moet het gewoon halen.”