LOS ANGELES – Als Willem Dafoe graag met een filmmaker werkt, grijpt hij vaak de kans aan om het opnieuw te doen.
De lijst van regisseurs met wie de 69-jarige meer dan eens heeft samengewerkt is uitgebreid, waaronder Wes Anderson,Yorgos Lanthimos,Paul Schrader,Lars von Trier en, nu voor de derde keer, Robert Eggers. ‘Als het goed is, kom je terug,’ zei Dafoe ronduit.
Aanbevolen video’s
Het interview is aangepast voor duidelijkheid en beknoptheid.
DAFOE: Ik wil je ontmoeten en ik wil weten wie deze filmmaker is.
DAFOE: Nou, als het goed is, kom je terug. Toen ik “The Witch” zag, dacht ik: “Wauw, dit is een film over een periode waar ik niet echt verstand van heb, maar waar ik zo gemakkelijk in binnenkom. Dit is relevant. Het is geworteld. Het is mijn verhaal. Ik ben bij deze mensen.”
Dat is nogal een ongelooflijke truc, want veel historische films wijzen altijd naar zichzelf. Ze sturen altijd berichten. Ze zijn altijd te zien. Dit had een soort energie en het soort lichamelijkheid en sensualiteit waarvan ik dacht: “Wie doet dit? Ik moet deze man zien.’ En toen had ik een geweldige ervaring in ‘The Lighthouse’ en speelde ik een heel leuke rol in ‘The Northman’. Dus als hij dit passieproject wil doen en mij deze prachtige rol van professor Von Franz aanbiedt, zeg ik: “Natuurlijk.”
EGGERS: Ja, ik bedoel, ik zie niet hoe je iemand anders dan Willem Dafoe in deze rol zou kunnen hebben.
EGGERS: Dat is behoorlijk moeilijk. Maar aangezien je er misschien naar vraagt, ben ik dol op ‘Shadow of the Vampire’, waarin hij Max Schreck speelt. Toen ik “Nosferatu” voor het eerst zag als 9-jarige, was de VHS die ik had gemaakt van een gedegradeerde afdruk van 16 millimeter en er zat een soort magie in, omdat het voelde alsof het uit het verleden was opgegraven en het voelde als: echt. En als je de gerestaureerde versies van “Nosferatu” bekijkt, zie je de kale muts van Max Schreck en de vetverf van zijn make-up. Maar in de versie die ik zag leek hij een echte vampier, en zo ervaarden veel mensen ‘Nosferatu’. En dus was er een legende dat Max Schreck een echte vampier was. En dus speelt Willem Dafoe in ‘Shadow of the Vampire’ Max Schreck als een echte vampier. En het is een ongelooflijke prestatie.
EGGERS: Het kost tijd om zeker vertrouwen op te bouwen. Maar dat instinct was voor mij eigenlijk die eerste ontmoeting. Ik was nogal overdonderd dat een van mijn helden mij wilde ontmoeten. Maar toen werd het gesprek heel gemakkelijk en snel. En nu weet ik ongeveer dat wanneer ik een ontmoeting heb met een acteur, als het zo gaat, er iets goeds is, weet je? En als ik me erg bewust ben van hun beroemdheid en het een ding wordt, zal het niet goed gaan.
DAFOE: We hadden veel gemeen. Er was een taal die hij sprak over optreden, over het creëren van dingen. Ik begreep het. Ik dacht: “Ik ben thuis”, weet je? En wat het vertrouwen betreft, zijn er altijd onvoorziene uitdagingen en moeilijkheden. En dan zie je hoe ze ermee omgaan, en zo bouw je vertrouwen op. Het is dus duidelijk dat zoiets als ‘The Lighthouse’ zijn uitdagingen had. God zij dank. Ik hou van een uitdaging. Anders heb je de neiging om de weg kwijt te raken of te veel buiten het kader te denken. En kijk, het is een aardige, lieve kerel, maar hij is erg geconcentreerd. En dat vind ik leuk. Dat soort discipline, dat soort passie. Het maakt mijn werk dat ik doe waardevol, omdat ik dan zijn wil wil uitvoeren. Ik wil, weet je, een verlengstuk van hem zijn.
(Beide lachen)
DAFOE: Ik zou een scène zeggen waarin ik levend begraven word, ik spreek poëtische taal, en het is echt koud, koud, koud. Maar weet je wat? Al die elementen waar ik van hou omdat ze me naar een plek duwen waar ik nog nooit eerder ben geweest. En het gaat niet alleen om het overwinnen van obstakels. Het gaat er echt om dat je buiten jezelf stapt en voorbij je ervaring gaat, en dat er iets met je gebeurt dat betekenisvol en nieuwsgierig is en dat een gevoel van verwondering oproept. Dat is wat je zoekt. Dus soms moet je erop duwen. En hij is verantwoordelijk. Het is niet alsof hij me in elkaar slaat of zo. Maar dat is een goed voorbeeld van iets dat moeilijk is.
EGGERS: Ja. Ik bedoel, ik denk dat Willem niet meedoet aan de Oscars, maar hij verdient er zeker één.