Wetenschappers ontrafelen het mysterie van wat de ziekte van Huntington veroorzaakt, een verwoestende en fatale erfelijke aandoening die toeslaat in de bloei van het leven en ervoor zorgt dat zenuwcellen in delen van de hersenen afbreken en afsterven.
De genetische mutatie die verband houdt met de ziekte van Huntington is al lang bekend, maar wetenschappers hebben niet begrepen hoe mensen de mutatie vanaf de geboorte kunnen hebben, maar pas op latere leeftijd problemen kunnen ontwikkelen.
Aanbevolen video’s
Uit nieuw onderzoek blijkt dat de mutatie verrassend genoeg tientallen jaren onschadelijk is. Maar het groeit stilletjes uit tot een grotere mutatie – totdat het uiteindelijk een drempel overschrijdt, giftige eiwitten genereert en de cellen doodt waarin het zich heeft uitgebreid.
“Het raadsel in ons vakgebied was: waarom heb je een genetische aandoening die zich later in het leven manifesteert als het gen al bij de conceptie aanwezig is?” zei Dr. Mark Mehler, die leiding geeft aan het Institute for Brain Disorders and Neural Regeneration aan het Albert Einstein College of Medicine en niet betrokken was bij het onderzoek. Hij noemde het onderzoek een “mijlpaalstudie” en zei dat “het veel van de problemen aanpakt die het vakgebied al lange tijd teisteren.”
De hersenceldood leidt uiteindelijk tot problemen met bewegen, denken en gedrag. De symptomen van Huntington – waaronder onwillekeurige bewegingen, onvaste gang, persoonlijkheidsveranderingen en verminderd beoordelingsvermogen – beginnen doorgaans tussen de leeftijd van 30 en 50 jaar en verergeren geleidelijk in de loop van 10 tot 25 jaar.
Wetenschappers van het Broad Institute of MIT en Harvard, McLean Hospital in Massachusetts en Harvard Medical School bestudeerden hersenweefsel gedoneerd door 53 mensen met de ziekte van Huntington en 50 zonder de ziekte, waarbij ze een half miljoen cellen analyseerden.
Ze concentreerden zich op de Huntington-mutatie, waarbij een stuk DNA in een bepaald gen betrokken is, waarbij een drieletterige reeks – CAG – minstens veertig keer wordt herhaald. Bij mensen zonder de ziekte wordt deze reeks slechts 15 tot 35 keer herhaald. Ze ontdekten dat DNA-trajecten met 40 of meer van dergelijke ‘herhalingen’ zich in de loop van de tijd uitbreiden tot ze honderden CAG’s lang zijn. Zodra CAG’s een drempel van ongeveer 150 bereiken, worden bepaalde soorten neuronen ziek en sterven ze.
Het onderzoeksteam schatte dat herhaalde traktaten langzaam groeien gedurende de eerste twintig jaar van hun leven, waarna het tempo dramatisch versnelt wanneer ze ongeveer 80 CAG’s bereiken.
“Hoe langer de herhalingen, hoe eerder in het leven het begin zal plaatsvinden”, zegt neurowetenschappelijk onderzoeker Sabina Berretta, een van de senior auteurs van de studie.
Onderzoekers erkenden dat sommige wetenschappers aanvankelijk sceptisch waren toen de resultaten op conferenties werden gedeeld, omdat uit eerder onderzoek bleek dat herhaalde uitbreidingen van 30 tot 100 CAG’s noodzakelijk – maar niet voldoende – waren om de ziekte van Huntington te veroorzaken. McCarroll was het ermee eens dat 100 of minder CAG’s niet voldoende zijn om de ziekte te veroorzaken, maar zei dat uit zijn onderzoek blijkt dat uitbreidingen met minstens 150 CAG’s dat wel zijn.
Onderzoekers hopen dat hun bevindingen wetenschappers kunnen helpen manieren te vinden om de ongeneeslijke aandoening, die ongeveer 41.000 Amerikanen treft, te vertragen of te voorkomen en nu wordt behandeld met medicijnen om de symptomen te beheersen.
Onlangs hebben experimentele medicijnen die zijn ontworpen om de niveaus van het eiwit geproduceerd door het gemuteerde Huntington-gen het moeilijk te hebben in proeven. De nieuwe bevindingen suggereren dat dit komt doordat maar weinig cellen op een bepaald moment de toxische versie van het eiwit hebben.
Het vertragen of stoppen van de uitbreiding van DNA-herhalingen kan een betere manier zijn om de ziekte aan te pakken, aldus onderzoekers.
Hoewel er geen garanties zijn dat dit Huntington’s zou afwenden, zei McCarroll dat “veel bedrijven programma’s starten of uitbreiden om dit te proberen.”
——