PARIJS -Licht stroomde door het gebrandschilderde glas van het Institut de France op een surrealistisch podium: een eenzame cellist die een melancholische lucht speelde, naast een ondersteboven paraplu en een roterend tableau van stervende zonnebloemen. Het was een theatrale ouverture voor de Paris Fashion Week van zaterdag. Dit was de lente – Vivienne Westwood -stijl.
Andreas Kronthaler, die het huis sinds de dood van Westwood in 2022 heeft geholpen en wiens naam in 2016 bij het label kwam, boog zich hard in de Madhat -energie die het merk tot een legende maakte. Luipaard-print herenondergoed zat naast pure, geribbelde tunieken met een middeleeuwse lucht. Punk flitste in een juwelensluier en glinsterde revers. Modellen liepen in floppy, swashbuckling ’70 laarzen die de grote academische setting in een carnaval veranderden.
Aanbevolen video’s
De line -up sprak vloeiende Westwood: gedrapeerde en gedeconstrueerde silhouetten, verzamelde jurken met dubbele rokken, afgestemd gesneden net uit balans. Kleuren botsten met opzet, met zure greens in de buurt van rood – totdat het oog aangepast en chaos in volgorde klikte. Een juwelen ketting maakte het letterlijk: “Chaos.”
Westwood maakte haar naam op King’s Road in de jaren 1970, bedrading Tartan, Corsetry en Ripped T -stukken in de grammatica van Punk. Die outsider -geest drijft nog steeds het huis, zelfs als het bereik mainstream is geworden. Sinds de iconische Westwood -bruidsjurk van Sarah Jessica Parker in ‘Sex and the City’, is het huwelijksbedrijf van het label hoogop – een punt dat wordt onderstreept door de honderden luidruchtige fans die het Institut de France op zaterdag verdringen, gokt voor een glimp.
Kronthaler heeft al lang gedijen op het veranderen van burgerlijke klassiekers binnenstebuiten – kromtrekkende jassen, het laden van corsetrie in breisels, Tartan draaien in punk -romantiek. Die maximalistische drang kan overtollig tikken, maar het is ook de levensader van het huis, waardoor de taal van Westwood luid en elastisch houdt in plaats van gebalsemd.
Veel van de macht van Westwood is historisch afkomstig van het mijnen en het muteren van het archief – de Corset Legacy uit de jaren 80, Napoleontische swagger, Shakespeare -drama. Sinds het overlijden van Westwood is Kronthaler verschoven van zorgvuldige bewaarder naar provocateur, waardoor nieuwe hybriden worden gesmeed in plaats van eenvoudig het verleden te citeren. De show van zaterdag Advanced That Shift: Historic Tunics, Technical Fabrics en Second Skin Underwar Becoted by Design, geen ongeval.
De finale gaf de collectie een menselijke klap. Heidi Klum sloot de landingsbaan naar luid gejuich. Kronthaler stapte uit met een boeket zonnebloemen zo zwaar dat hij het op de vloer moest laten rusten voordat hij het overhandigde – een wrang echo van het draaiende Sunflower Still Life en een tedere knipoog naar de koppige romantiek van het huis.
Als de collectie miste, ontbrak het niet aan overtuiging. Weinig labels veranderen visuele onenigheid in overtuigende schoonheid. Westwood kan het nog steeds – onder gebrandschilderd glas en die glinsterende ketting, dat deed het.