Waarom Kelly Clarkson kiest voor een ‘veilige’ interviewaanpak. Haar talkshow begint aan het zesde seizoen

Jan De Vries

NEW YORK – Kelly Clarkson zegt dat ze het een en ander heeft geleerd over interviewen nadat ze sinds 2002 in de schijnwerpers stond als opnameartiest. Dus heeft ze een veilige ruimte gecreëerd voor gasten in seizoen zes van haar talkshow die maandag van start gaat. De Grammy-winnende singer-songwriter, die in het verleden is verbrand door mediaverhalen, zegt dat ze een andere aanpak hanteert met gasten in haar dagshow.

Fans van de show — die voor het tweede jaar in New York is gevestigd — kunnen meer interviews met beroemdheden, menselijke-interesseverhalen en Clarksons kenmerkende “Kellyoke”-muziekoptredens verwachten. Clarkson zegt dat ze het leuk vindt om gasten op hun gemak te stellen, vaak door spelletjes te spelen en humor in haar segmenten te brengen.

Aanbevolen video’s



CLARKSON: In seizoen zes vertrouwen mensen onze show meer. Ik denk dat sommige acteurs of artiesten — vooral in de schijnwerpers — vaak een beetje nerveus worden om naar shows te gaan, omdat ze denken: “Gaan ze proberen iets te vangen? Of een soort soundbite of clickbait krijgen?” Dat is niet waar het mij om gaat. Dat is mij in mijn carrière natuurlijk overkomen, dus dat wil ik niemand aandoen. Ik denk dat mensen zich daar inmiddels veilig voelen en dat ze bereid zijn om, weet je wel, een dom spelletje te spelen dat gewoon leuk is of dat ze bereid zijn om te praten over dingen waar ze normaal gesproken misschien niet over praten.

CLARKSON: Ik weet hoe het voelt om het te ontvangen. Je wilt gewoon iets promoten waar je trots op bent, en dan moet je je een weg banen door een interview zodat iemand niet zijn carrière probeert te maken van iets wat hij je probeert te laten zeggen — het is gewoon vies en kwetsend. Er zijn bepaalde dingen geweest, zoals dat ik help het interview te navigeren op een manier waarop ik me op mijn gemak voel. Ik vraag nooit iemand iets dat ik niet erg zou vinden om te beantwoorden. Ik heb dat zeker op een positieve manier en op een heel negatieve manier aan de ontvangende kant gehad. Ik wil gewoon dat mensen zich veilig en op hun gemak voelen omdat het een goede tijd moet zijn, weet je?

CLARKSON: Alles is op dit moment een kers op de taart. Ik heb de meest geweldige boekers gehad voor mijn show. Ik heb rondgehangen met Dolly Parton en Cher en Heart en Alanis Morissette en Babyface en ik vind al die artiesten leuk waar ik muzikaal van hou. En toen mocht ik rondhangen met Josh Brolin, die in “The Goonies” speelde en hij is Thanos, en het is zo cool! Mensen ontmoeten waar je van houdt in hun films of voor hun werk en dan, weet je, een voorproefje krijgen van wie ze zijn als mens is erg leuk. Ik zeg altijd Meryl Streep — zij is een van mijn favorieten in de industrie, of het nu gaat om zingen of acteren of wat dan ook.

CLARKSON: Ik ben een groot fan van Chappell (Roan). Ik cover haar eigenlijk best vaak dit seizoen. Ik hou van Fletcher. Ik cover deze generatie altijd, zoals Billie (Eilish) of Olivia Rodrigo, er zijn er veel. Er is veel talent — Sabrina Carpenter ben ik een groot fan van. Ik ben ongeveer 42, maar ik hou ervan. Muziek is muziek. Dat is het coole eraan. Er is geen specifieke cultuur, specifieke leeftijd, specifiek, wat je ook moet zijn — het is voor iedereen. Ik cover 180 nummers per seizoen, wat geweldig is. Het is gewoon veel werk, dus om nummers te kunnen zingen en zo enthousiast te zijn over deze nieuwe, opkomende artiesten. Het is spannend om deze nummers te coveren en je dan een beetje uit te dagen, maar ik hou hiervan. Het is een geweldige generatie artiesten op dit moment.

CLARKSON: Helemaal niet! Meisje, ik zie er niet zo uit — (gebaart naar opgemaakt gezicht) — zo ben ik niet wakker geworden! (lacht) Ik draag meestal een knotje of een hoed en ik kom ermee weg. Het is alleen als ik praat — zodra ik mijn mond open doe om te praten, zeggen mensen: ‘wat?’ En dan verraad ik me. Ik heb een heel getalenteerd (haar- en make-up)team genaamd Harry en Potter — zo noem ik ze (lacht) — en ik heb veel geluk. Dat besef ik. In “The Voice”, zoals ik me herinner, zagen ze er altijd hetzelfde uit als Blake (Shelton) of John (Legend) als ik ergens met ze uitging. Ze komen er niet mee weg en ze kunnen nergens heen. Ik ben heel gezegend. Ik kom ermee weg om een ​​vrij normaal gemiddeld leven te leiden, en ik denk niet dat veel mensen in de schijnwerpers dat begrijpen. Maar ja, de metro is gewoon sneller! We zijn er dus de hele tijd mee bezig.