Voedselvretende meeuwen laten je eerder met rust als je tegen ze schreeuwt, zeggen onderzoekers

Jan De Vries

LONDEN – Met zoete praatjes kom je niet ver als je een zeemeeuw wilt afschrikken die probeert je eten af ​​te pakken. Probeer te schreeuwen.

Onderzoekers gingen op zoek naar de vraag of de stem van een man genoeg was om bandietenmeeuwen af ​​te schrikken van hun neiging om voedsel te stelen in kustplaatsen en ontdekten dat het effectief was als het met meer urgentie werd uitgesproken.

Aanbevolen video’s



“Praten kan ze tegenhouden, maar schreeuwen is effectiever om ze weg te laten vliegen”, zegt Neeltje Boogert van het Centre for Ecology and Conservation van de Universiteit van Exeter op de campus van Cornwall.

De onderzoekers plaatsten frietjes in een Tupperware-doos in steden aan de zuidwestkust van Engeland en testten hoe 61 Zilvermeeuwen reageerden op opnames van het lied van een roodborstje, een mannenstem die zei: “Nee, blijf weg, dat is mijn eten”, en een stem die die woorden schreeuwde.

Uit eerder onderzoek is gebleken dat meeuwen ervan kunnen worden weerhouden snacks te pakken door ze te benaderen of oogcontact met ze te maken. Ze waren ook wars van schreeuwen: hoe luider, hoe sneller ze vluchtten.

Maar de nieuwe studie die woensdag in het peer-reviewed tijdschrift Biology Letters werd gepubliceerd, had tot doel het verschil te meten tussen spreken en schreeuwen als beide op hetzelfde volume werden gespeeld.

De vogels krompen ineen bij het geluid van de menselijke stem en vertoonden tekenen van waakzaamheid, pikten minder op het voedsel en vertrokken eerder dan wanneer ze werden blootgesteld aan het vogelgezang, zo bleek uit de studie.

Ze hadden de neiging weg te lopen van de spreekstem, maar vlogen weg van het geschreeuw, wat suggereert dat ze onderscheid maakten tussen de akoestische eigenschappen van de vocalisaties.

“Normaal gesproken is het beangstigend als iemand schreeuwt omdat het een hard geluid is, maar in dit geval hadden alle geluiden hetzelfde volume en was het alleen de manier waarop de woorden werden uitgesproken”, aldus Boogert. “Het lijkt er dus op dat meeuwen aandacht besteden aan de manier waarop we dingen zeggen, iets wat naar onze mening nog niet eerder bij welke wilde soort dan ook is gezien.”

Het experiment was bedoeld om aan te tonen dat je niet hoeft uit te halen naar de vogels, die in Groot-Brittannië een zorgwekkende soort zijn, om ze bang te maken. Er werd gebruik gemaakt van de stemmen van mannen, omdat mannen de meeste misdaden tegen wilde dieren begaan.

De onderzoekers zeiden dat verder onderzoek zou kunnen bepalen of er een andere reactie is op vrouwenstemmen.

“Het is mogelijk dat zilvermeeuwen onderscheid kunnen maken tussen geslachten en banger zijn voor het ene dan voor het andere”, schreven de auteurs.