Atleten zien klimaatverandering als een bedreiging voor hun sport en hun gezondheid. Sommigen zijn aan het woord

Jan De Vries

BAKU – Pragnya Mohan is al bijna tien jaar professioneel triatleet, maar de zomers in haar geboorteland India zijn nu zo heet dat ze daar niet meer kan trainen. Ze ontsnapte aan de hitte om in Groot-Brittannië te gaan trainen, maar maakt zich zorgen over een dag waarop een opwarmende wereld haar sport volledig zal verwoesten.

De Amerikaanse discuswerper Sam Mattis beschreef temperaturen tot wel 44 graden Celsius tijdens de Amerikaanse Olympische proeven van 2021 in Eugene, Oregon, waardoor sommige fans, officials en atleten flauwvielen. En de Nieuw-Zeelandse voetballer Katie Rood herinnerde zich dat ze in hittekamers had getraind ter voorbereiding op de Olympische Spelen in Tokio, en dat de warming-ups door de hoge hitte en vochtigheid werden afgebroken.

Aanbevolen video’s



Alle drie spraken ze op de klimaattop van de Verenigde Naties in Baku, Azerbeidzjan, om te praten over de dreiging die klimaatverandering voor hen, voor de fans en voor de sport zelf vormt. Met miljarden fans over de hele wereld behoren zij tot de atleten en competities die proberen meer mensen ertoe aan te zetten zich zorgen te maken en actie te ondernemen tegen de klimaatverandering.

“Als de klimaatverandering niet wordt aangepakt en niet doordacht wordt aangepakt, kunnen triatlons in de toekomst ophouden te bestaan”, zei Mohan tijdens een paneldiscussie.

Het gaat niet alleen om hitte. Mohan merkte op dat de Olympische Spelen in Parijs dit jaar een aantal triatlonevenementen moesten uitstellen omdat zware regenval – die is toegenomen naarmate de warmere atmosfeer meer water vasthoudt – heeft bijgedragen aan de hoge bacterieniveaus in de rivier de Seine.

Een aantal topvoetbalclubs hebben zich verenigd in een alliantie voor klimaatactie, gericht op het terugdringen van de uitstoot en het inspireren van fans om actie te ondernemen tegen de klimaatverandering. Eén daarvan is La Liga-club Real Betis. Rafael Muela Pastor, algemeen directeur van de stichting van de club, zei tijdens een ander panel in Bakoe dat voetbal “de krachtigste en meest omvangrijke sport ter wereld” is en dat het van cruciaal belang is dat “we iets moeten doen.”

‘We hebben een superkracht en daar hebben we een verantwoordelijkheid in’, zei hij.

Leslie Mabon, docent milieusystemen aan de Open Universiteit van Groot-Brittannië, zei dat atleten het bewustzijn over kwesties als de opwarming van de aarde kunnen vergroten, maar dat het meest transformerende activisme vaak van elders komt.

“Ik denk dat atleten de naald kunnen bewegen, maar soms is het ver weg van de allerhoogste niveaus”, zei Mabon. “De financiële implicaties van wat er op het spel staat, maken het erg moeilijk, en vooral de bestuursorganen – de competities, de FIFA’s van deze wereld – het is erg moeilijk om hen tot actie te bewegen.”

De FIFA – het bestuursorgaan voor het wereldvoetbal – was onbewogen door zorgen over de hitte en de mensenrechten bij het organiseren van het WK 2022 in Qatar, een land dat onder meer bekritiseerd werd vanwege de behandeling van arbeidsmigranten. En soms kunnen uiterlijk positieve acties van sportleiders weinig meer zijn dan greenwashing.

FIFA-president Gianni Infantino woonde COP29 bij en postte op Instagram over het uitbreiden van een partnerschap met de eilanden in de Stille Oceaan om “klimaatbestendige voetbalontwikkeling” te bevorderen en het bewustzijn over klimaatverandering te vergroten. Dat kwam slechts enkele maanden nadat de FIFA een sponsorovereenkomst had getekend met de Saudische staatsoliegigant Aramco.

Vrouwelijke voetballers van over de hele wereld ondertekenden een open brief waarin ze de FIFA opriepen de deal te beëindigen, daarbij verwijzend naar de staat van dienst van het land op het gebied van de rechten van vrouwen en LGBTQ+-mensen en de impact van de productie van fossiele brandstoffen op de klimaatverandering.

“Het is heel moeilijk om iets dat van de topniveaus komt serieus of geloofwaardig te nemen als je nog steeds dit soort deals hebt gesloten”, zei Mabon.

Klimaatverandering maakt sport ook duurder en vergroot de verschillen. Jessica Murfree, assistent-professor sportadministratie aan de Universiteit van North Carolina, zei dat atleten verder zullen moeten reizen en meer zullen moeten uitgeven om te trainen en te concurreren, omdat sommige plaatsen onverenigbaar worden met sport omdat het te warm is of er niet genoeg sneeuw ligt.

“Dat zal een enorme impact hebben op atleten en hoopvolle atleten”, zei ze. “Het drijft een grotere sociaal-economische wig tussen de haves en de have-nots, wat dan een rechtvaardigheidsprobleem wordt.”

Sport probeert zich aan te passen aan een hetere planeet. Soms worden competities verplaatst naar andere plekken, of worden de starttijden verschoven naar koelere delen van de dag. Dan is er nog de technologie: Qatar heeft tijdens zijn WK miljarden uitgegeven aan het van airconditioning voorzien van stadions om fans en spelers koel te houden.

Maar de sport kan zich niet uit de klimaatcrisis redden door middel van airconditioning, zegt Rood, de Nieuw-Zeelandse voetballer.

De energie die daarvoor nodig is “is een enorme kostenpost voor het milieu”, zei ze in een interview, en voegde eraan toe: “Het zijn niet alleen de geïsoleerde gebeurtenissen die een of twee keer per jaar plaatsvinden. Het zijn de training en de voorbereiding… die omstandigheden kunnen niet noodzakelijkerwijs elke keer worden gecreëerd.’

En dat is zorgwekkend voor Tina Muir, een voormalige eliterenner uit Groot-Brittannië, die vertelt over de dreiging van klimaatverandering via het bedrijf dat ze heeft opgericht, Running for Real. Atleten zijn geconditioneerd om zichzelf over hun grenzen heen te duwen, zei ze.

“Het zal voor veel atleten bijna een uitputtingsslag zijn”, zei Muir. “Het gaat erom wie deze zware omstandigheden het beste aankan. … maar het wordt ook een beetje een veiligheidsspel, waarbij je het kunt volhouden, maar jezelf daarbij op de lange termijn schade berokkent.

Pineda berichtte vanuit Los Angeles.