PARIJS – Nadege Vanhee-Cybulski zette de voorjaarscollectie van Hermès in vuur en vlam met goudbeige en herfsttinten, waarmee ze de seizoensgebonden conventies trotseerde. Sensuele mesh, luchtdun leer en een vleugje utilitaire chic kwamen samen in een elegant moderne visie. Hermès bewees eens te meer dat luxe zowel avontuurlijk als moeiteloos verfijnd kan zijn.
Hier zijn enkele hoogtepunten van de confectiecollecties van zaterdag:
Aanbevolen video’s
De zachte geometrie van Hermes
De Hermès-collectie van Nadège Vanhee-Cybulski heeft de lente opnieuw vormgegeven met een palet van warme gouden beigetinten en aardse herfsttinten, een gedurfde keuze die de collectie meteen onderscheidde. Zachte geometrie vormde de kledingstukken: talloze vierkanten en architectonische vormen die naadloos samensmolten met het kenmerkende minimalisme van Hermès. Dit samenspel werd versterkt door de opvallende houten achtergrond, die de sfeer van verfijnde terughoudendheid versterkte.
Vanhee-Cybulski neigde naar een verfijnde sensualiteit met een doorzichtige mesh-broek die met een druk op de knop transformeerde en vederlichte leren jacks die bijna etherisch leken. Deze stukken combineerden atletisch gemak met luxe en demonstreerden haar vaardigheid in het combineren van delicatesse met gedurfde, gestructureerde vormen. Gebruikelijke details, zoals riemen met gespen en boxy, met zakken beladen overhemden, onderstreepten de praktische basis van de collectie, zelfs te midden van de meer gedurfde uitingen van sensualiteit.
Vanhee-Cybulski legde voortdurend de lichtheid vast waar de lente om vraagt: luxueuze herinterpretaties van de iconische zijden sjaals van Hermès, getransformeerd in luchtige hemdjurken en rompertjes, belichaamden een zorgeloze geest die klaar was voor zonverlichte ontsnappingen. Warme neutrale tinten domineerden, wat een gevoel van zonovergoten weerspiegelde, terwijl haar op activewear geïnspireerde stukken een ontspannen, zomerklare houding uitstraalden zonder concessies te doen aan elegantie.
De schoenen, altijd een hoogtepunt voor Hermès, droegen dit ethos verder. Strakke rijlaarzen vormden een solide basis voor de geaarde luxe van de collectie, terwijl klompsandalen een speelse, moderne twist gaven.
Westwoods gecontroleerde chaos
De geest van Vivienne Westwood leefde dit seizoen voort in Parijs, toen Andreas Kronthaler een meesterlijk samenspel van rebellie, geschiedenis en glamourrock-energie naar de catwalk bracht. De voorjaarscollectie opende met een sprankelende broek gecombineerd met een zijdeachtig blauw lijfje, een knipoog naar de liefde van de overleden ontwerper voor gedurfde, onverwachte contrasten – een briljante start die bijna rock-‘n-roll chic schreeuwde. Kronthaler heeft zijn smaak voor het dramatische duidelijk nog niet verloren en stort zich halsoverkop in de felle, confronterende stijl die Westwood tot een icoon maakte.
Een gigantische zilveren ketting, die bijna absurd aan de knieën van het model bungelde, zette de toon: een duidelijk statement van rauwe, onbeschaamde kracht, in lijn met het punkethos van de jaren 80 dat nog steeds door de aderen van dit huis stroomt. En dan waren er natuurlijk nog de kenmerkende pakken van Westwood en gedrapeerde jurken in Griekse stijl – klassieke vormen die een dynamische energie en tijdloze rebellie met zich meebrachten, die deden denken aan de archiefreferenties die Kronthalers ambtstermijn hebben gedefinieerd. Deze silhouetten droegen hetzelfde gevoel van tijdloos radicalisme uit als Kronthalers herinterpretaties van Westwoods persoonlijke garderobe afgelopen herfst, waarbij elk kledingstuk vluchtige trends leek te overstijgen.
Botsende cheques – een belangrijk onderdeel van het Westwood-lexicon – drukten hun stempel en gaven de collectie een stedelijk, korrelig tintje dat duidelijk overeenkwam met de rebelse geest van het huis.
Whimsy beleefde zijn moment in de vorm van een gigantisch hoofddeksel van tule, dat hoog uitstak en een bruidspunkvisie uit de jaren 80 belichaamde – een duizelingwekkend hoogtepunt van tegenstrijdigheid dat niemand anders dan het huis van Westwood er zo oneerbiedig verfijnd uit kon laten zien. Deze speelse chaos echode afgelopen seizoenen, waarin Kronthaler een eclectische mengelmoes van thema’s heeft omarmd – van historische doubletten tot moderne macramé-mantels. Deze keer was er echter een gevoel van terughoudendheid. Het was een meer gecontroleerde aangelegenheid, waarbij Kronthaler zijn verhaal aanscherpte, wat misschien een verschuiving naar emotioneel eerbetoon weerspiegelde in plaats van louter spektakel.
Elie Saab neemt ons mee op een zwoele reis
Elie Saab onthulde zaterdag zijn voorjaarscollectie in het Palais de Tokyo, en ik kan je vertellen dat alle verwachtingen van koloniale nostalgie snel werden weggeblazen, net als de Harmattan-windstoten waaruit hij inspiratie putte. In plaats daarvan kregen we een betoverende reis door de Afrikaanse savanne die fris, levendig en volkomen verstoken van vermoeide clichés aanvoelde. Dit was geen gewone safari-chic: Saab nam het concept over en injecteerde het met zijn kenmerkende luxe, waarbij hij het op de juiste manier liet brullen terwijl hij het kamp stevig onder controle hield.
Vanaf het begin liet Saab zien dat hij niet bang was om met de safari-elementen te spelen, maar dan met een twist. Safaripakken, opnieuw ontworpen als ruime linnen losse kledingstukken en strakke crêpe jumpsuits, ruilden hun gebruikelijke kaki in voor het felle rood van vuurballelies, humeurig olifantsgrijs en het okerkleurige stof van West-Afrika. Het was een palet dat de rauwe, natuurlijke schoonheid van het continent tot leven bracht zonder in de voorspelbare stijlfiguren te vervallen. Deze looks waren niet het geromantiseerde gewaad van de onverschrokken ontdekkingsreiziger; ze waren moeiteloos chic en perfect geschikt voor de hedendaagse kosmopolitische avonturier.
Toen kwam de raffia – oh, de raffia! Saab werkte op magische wijze met deze plantaardige vezels en verweefde er laaghangende rokken en mini-jurken met lichte bobbelzomen die licht en luchtig, maar toch uiterst luxueus aanvoelden. Het verscheen ook als varenborduurwerk op tule-jurken die tot op de grond grazen, waardoor textuur en diepte werden toegevoegd die heerlijk organisch aanvoelden. Het waren deze delicate, doordachte accenten die deze collectie verder brachten dan alleen een thematische oefening en deze tot iets voortreffelijks verheven.