Seoul -Na drie decennia in Hollywood heeft Daniel Dae Kim spion-thrillers, sci-fi-epics en medische drama’s gedaan. Maar er is een rol die de Koreaanse Amerikaanse acteur is ontgaan: romantische leidende man. “Ik wacht nog steeds om na al die jaren een romantische lood te spelen,” zegt Kim lachend.
Zijn nieuwste project, “Butterfly”, met een met sterren bezaaide cast, waaronder top Koreaanse acteurs Kim Tae-Hee en Park Hae-soo (“Squid Game”), volgt een voormalige Amerikaanse inlichtingendienst in Zuid-Korea wiens verleden hem inhaalt. Het ging eerder deze maand in première op Amazon Prime in de VS en elders, maar maakt vrijdag zijn Koreaanse debuut.
Aanbevolen video’s
KIM: Als EP ben ik een vacature. Ik ben een persoon die verantwoordelijk is voor veel mensen, en ik zal zoveel harder vechten voor anderen dan ik vaak voor mezelf vecht. Als ik me een van de cast voel, of een van de bemanningsleden, of een van de schrijvers wordt niet verzorgd, ben ik niet bang om met iemand te praten en een moeilijk gesprek te voeren.
Kim: Elke dag was er iets dat letterlijk moest worden vertaald door taal maar ook werkende stijlen. In Korea, omdat het een meer Confuciaanse samenleving is, is de hiërarchie van afdelingen heel duidelijk. We moesten leren praten met het hoofd van de afdeling die dan met het personeel zou praten, in tegenstelling tot als u een probleem hebt met een van de medewerkers, u gaat rechtstreeks naar het personeel. Dit soort dingen was nieuw voor de Amerikanen.
Kim: Ik denk dat ik in 2007 een DUI kreeg toen ik aan ‘verloren’ werkte, en ik heb die nacht elke dag van mijn leven spijt. Destijds voelde ik zoveel schaamte, zoveel schuldgevoel, zoveel spijt. Ik voelde me vreselijk voor mijn ouders, want dat is niet de manier waarop ik denk dat ze wilden dat ik opgevoed zou worden. Ik denk dat deze dingen met het juiste perspectief deze dingen die je hebt gemaakt, eigenlijk nuttig kunnen zijn voor je leven, omdat ze je op bepaalde manieren kunnen begeleiden.
Kim: We zien het al. Als je kijkt naar wat er is gebeurd met Paramount en CBS News, zien we een huiveringwekkend effect op vrije meningsuiting en journalistiek en DEI. “Dei” is tegenwoordig een slecht woord, maar voor mij is Dei geen bevlieging. Het idee van inclusie is niet iets dat een politieke trend is. Het is mijn leven. Het is wat ik elk decennium heb geleefd dat ik in dit bedrijf ben geweest.
Kim: Ik ben een mens, dus iedereen voelt op bepaalde dagen als: “Oh, dit is te zwaar”, of op een andere dag: “Ik kan niet wachten om dit te doen.” Maar een van de redenen waarom ik denk dat ik handel en produceer, is omdat ik het gevoel heb dat er veel verhalen te horen zijn die nog niet zijn verteld, en een van die verhalen is een Koreaans Amerikaans verhaal.
Kim: Ik kreeg zoveel kritiek toen ik “verloren” deed dat ik moest leren hoe ik het niet zo persoonlijk moest nemen omdat het destijds veel pijn deed. Toen ik naar Korea kwam toen ik 18 was, zouden taxichauffeurs me het zo moeilijk maken omdat ik geen vloeiend Koreaans kon spreken. En ze waren van: “Je bent Koreaans, je gezicht is Koreaans, waarom spreek je niet Koreaans?” Ze hadden nooit gedacht aan een immigrantenervaring uit een ander land. Maar nu is Korea zo gewend aan dat soort dingen dat mensen veel meer begripvol zijn.
Kim: Ik heb veel sympathie voor acteurs die stereotiepe rollen spelen wanneer ze beginnen, omdat je een manier nodig hebt om in te breken in het bedrijf. Het is veel gemakkelijker als je eenmaal succesvoller en meer gevestigd bent omdat je meer financiële stabiliteit hebt. Het is iets dat, als je geen persoon van kleur bent, of iemand die een minderheid is in de Verenigde Staten, je niet hoeft te denken. Je denkt niet na over wat deze rol betekent voor de rest van een natie of een etniciteit. Je doet gewoon waar je je voor aangetrokken voelt, en dat is heel bevrijdend. Ik heb nu het geluk waar ik ook dezelfde keuzes kan maken. Maar ik ontsnap nooit aan het feit dat alles wat ik doe door zoveel mensen zal worden bekeken en gezien en beoordeeld door hun eigen lens en filters.
Kim: Ik wacht nog steeds om na al die jaren een romantische voorsprong te spelen. Ik heb nooit de kans gekregen en het is een van die interessante dingen omdat ik er zo uitzie zoals ik als een Aziatische Amerikaanse en Aziatische mannen nooit als knap of sexy werden beschouwd. Dat verandert nu echter. Ik ben bevriend met Jimmy O. Yang en een paar jaar geleden moest hij een romantische voorsprong spelen in een rom-com. En ik zei tegen Jimmy als: “Wie had gedacht dat je, Jimmy, degene zou zijn geweest die de romantische lead was?” Maar ik was zo blij voor hem omdat het betekende dat de manier waarop we naar Aziatische mannen keken anders was.
Juwon Park is op X: https://x.com/juwonreports.