LOS ANGELES – Diane Keaton, de Oscar-winnende ster van ‘Annie Hall’, ‘The Godfather’-films en ‘Father of the Bride’, wier eigenzinnige, levendige manier en diepgang haar tot een van de meest bijzondere acteurs van een generatie maakten, is overleden. Ze was 79.
Aanbevolen video’s
Het onverwachte nieuws werd over de hele wereld met shock ontvangen. Keaton was het soort acteur dat films iconisch en tijdloos maakte, van haar ‘La-dee-da, la-dee-da’-frasering als Annie Hall, gehuld in die stropdas, bolhoed, vest en kaki broek, tot haar hartverscheurende wending als Kay Adams, de vrouw die de pech had zich bij de Corleone-familie aan te sluiten.
Haar steroptredens in de jaren zeventig, waarvan er vele in Woody Allen-films, waren ook geen flits in de pan, en ze zou decennialang nieuwe generaties blijven charmeren, mede dankzij een langdurige samenwerking met filmmaker Nancy Meyers.
Ze speelde een zakenman die onverwacht een kind erft in ‘Baby Boom’, de moeder van de bruid in de geliefde remake van ‘Father of the Bride’, een pas vrijgezelle vrouw in ‘First Wives Club’ en een gescheiden toneelschrijver die betrokken raakt bij de muziekdirecteur van Jack Nicholson in ‘Something’s Gotta Give’.
Keaton won haar eerste Oscar voor ‘Annie Hall’ en zou nog drie keer genomineerd worden, voor ‘Reds’, ‘Marvin’s Room’ en ‘Something’s Gotta Give’.
Op haar eigen Keaton-manier lachte ze bij het in ontvangst nemen van haar Oscar in 1978 en zei: “Dit is iets.”
Keaton werd in januari 1946 in Los Angeles geboren als Diane Hall, hoewel haar familie geen deel uitmaakte van de filmindustrie waarin ze terecht zou komen. Haar moeder was huisvrouw en fotograaf, en haar vader zat in de vastgoed- en civiele techniek.
Keaton voelde zich aangetrokken tot theater en zang toen ze op school zat in Santa Ana, Californië, en ze stopte na een jaar met studeren om het in Manhattan te proberen. Actors’ Equity had al een Diane Hall in hun gelederen, en ze nam Keaton, de meisjesnaam van haar moeder, als haar eigen naam.
Ze studeerde bij Sanford Meisner in New York en heeft hem de vrijheid gegeven om “het complexe terrein van menselijk gedrag in kaart te brengen binnen de veiligheid van zijn leiding. Het maakte spelen met vuur leuk.”
“Meer dan wat dan ook heeft Sanford Meisner me geholpen de donkere kant van gedrag te leren waarderen”, schreef ze in haar memoires uit 2012, “Then Again.” ‘Ik heb altijd de gave gehad om het aan te voelen, maar nog niet de moed om me in zo’n gevaarlijk, verhelderend terrein te verdiepen.’
Ze begon op het podium als understudy in de Broadway-productie voor ‘Hair’ en in Allen’s ‘Play It Again, Sam’ in 1968, waarvoor ze een Tony-nominatie zou ontvangen.
Keaton maakte haar filmdebuut in de romantische komedie ‘Lovers and Other Strangers’ uit 1970, maar haar grote doorbraak zou een paar jaar later komen toen ze werd gecast in ‘The Godfather’ van Francis Ford Coppola, die de beste film won en een van de meest geliefde films aller tijden werd. En toch aarzelde zelfs zij om terug te keren voor het vervolg, hoewel ze na het lezen van het script anders besloot.
De jaren zeventig waren een ongelooflijk vruchtbare tijd voor Keaton, deels dankzij haar voortdurende samenwerking met Allen in zowel komische als dramatische rollen. Ze verscheen in ‘Sleeper’, ‘Love and Death’, ‘Interiors’, Manhattan, ‘Manhattan Murder Mystery’ en de filmversie van ‘Play it Again, Sam.’
Allen en wijlen Marshall Brickman gaven Keaton een van haar meest iconische rollen in ‘Annie Hall’, de aanstekelijke vrouw uit Chippewa Falls waar Allen’s Alvy Singer niet overheen kan komen. De film wordt beschouwd als een van de grote romantische komedies aller tijden, met Keatons excentrieke, zelfspot Annie als middelpunt.