Oegandese rue linkt naar Bundibugyo, het Ebola-virustype genoemd naar een district van cacaoboeren

Jan De Vries

KAMPALA – Boon-dee-BOO-joh.

Voordat het de enigszins gemakkelijk verkeerd uit te spreken naam werd van een zeldzaam type Ebola-virus, is Bundibugyo een bergachtig district in het westen van Oeganda dat zelfs sommige lokale bewoners moeilijk op een kaart kunnen lokaliseren.

Aanbevolen video’s


Er wonen ongeveer 200.000 mensen. Velen zijn cacaoboeren die op zoek gaan naar alle mogelijke landbouwgrond in het onmogelijk steile landschap van heuvels en valleien die de grens van Oeganda met Congo markeren. Als voorbeeld van de klassieke dorpsidelle is Bundibugyo een prachtige plek.

Toch gebeurt dit nu om een ​​onaangename reden, waardoor sommige Oegandezen de associatie van Bundibugyo met de huidige Ebola-uitbraak, die honderden mensen in Oost-Congo heeft besmet, betreuren. Er zijn 160 vermoedelijke sterfgevallen door ebola in twee provincies.

Virustype ontdekt in 2007

De connectie van het Oegandese district met het Bundibugyo-virus komt voort uit een Ebola-uitbraak daar bijna twintig jaar geleden, die werd gemarkeerd als een nieuwe soort Ebola, een virale ziekte die zich meestal manifesteert als hemorragische koorts.

De uitbraak was niet het Soedanvirus, genoemd naar het gebied in het huidige Zuid-Soedan waar dat type voor het eerst werd geïdentificeerd. Het was ook niet het type dat bekend staat als Zaïre, zoals het huidige Congo heette toen Ebola – zelf de naam van een Congolese rivier – voor het eerst werd ontdekt in 1976.

Zo kwam de uitbraak van november 2007 in een afgelegen deel van West-Oeganda bekend te staan ​​als Bundibugyo, een uitbraak die wetenschappers zelfs nu nog niet zo veel hebben bestudeerd. Daarom zeggen Ebola-specialisten dat het bijzonder gevaarlijk is. Bovendien verspreidde de ziekte zich in Congolese dorpen voordat de gezondheidsautoriteiten daar de ziekte bij een groeiend aantal mensen identificeerden als de oorzaak van de ziekte.

Bij de uitbraak van 2007 in Bundibugyo kwamen ten minste 37 mensen om het leven, maar tegen het einde van het jaar was deze onder controle gebracht. Een tweede uitbraak van het Bundibugyo-virus, eveneens relatief klein, vond plaats in 2012 in het noordoosten van Congo.

De eerste gevallen van deze uitbraken werden vroeg geïdentificeerd, waardoor een snelle reactie op de volksgezondheid mogelijk was, aldus Dr. Tom Ksiazek, een viroloog van de University of Texas Medical Branch die leiding gaf aan de groep binnen de Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention die als eerste het Bundibugyo-virus identificeerde.

Oegandezen zijn boos over de naam

Hoewel er deze keer geen ebola voorkomt in Bundibugyo, is een aanhoudende verbinding met het pittoreske Oegandese district pijnlijk, zei de Oegandese regeringswoordvoerder Alan Kasujja, die er bij de mondiale gezondheidsautoriteiten op heeft aangedrongen duidelijk te maken dat Oeganda niet het epicentrum van de laatste uitbraak is.

“Bundibugyo is te mooi om de naam van een ziekte te zijn”, zei hij op X. “We moeten de naam van deze waanzin terugnemen.”

De Wereldgezondheidsorganisatie is verantwoordelijk voor de taxonomische beschrijvingen. Zoals we hebben gezien bij de wereldwijde uitbraak van mpox – de naam van de ziekte werd in 2022 veranderd van apenpokken – is het agentschap van de Verenigde Naties gevoelig voor het gebruik van descriptoren of tags die hele gemeenschappen aan stigmatisering kunnen blootstellen.

Met Ebola is het echter de trend geweest om virussen te benoemen naar de plaatsen waar ze voor het eerst werden geïdentificeerd.

De Oegandese gezondheidsautoriteiten hebben ervaring met de aanpak van ebola. Eén van de redenen waarom ze er vast van overtuigd zijn dat er “geen ebola” is in dit Oost-Afrikaanse land, en ze willen dat de WHO specifieker is in haar updates over de tol van de uitbraak die nu van mondiaal belang wordt geacht.

Gevallen in Oeganda die verband houden met Congo

Oeganda heeft vijf gevallen gemeld, die allemaal verband houden met de uitbraak in Congo. Eén van hen, een 59-jarige Congolese man, werd op 11 mei opgenomen in een ziekenhuis in Kampala, de Oegandese hoofdstad, en stierf drie dagen later. Zaterdag zeiden de Oegandese gezondheidsautoriteiten dat een chauffeur en een gezondheidswerker – beiden Oegandezen – die aan de Congolese patiënt waren blootgesteld, sindsdien positief zijn getest. De anderen zijn twee Congolese vrouwen die medische hulp zochten in Oeganda voordat Congo op 15 mei een uitbraak verklaarde.

Deze uitbraak vindt vooral plaats aan de ‘Congo-kant’, zei de Oegandese president Yoweri Museveni donderdag, en drong er bij de lokale toeristenautoriteiten op aan om de perceptie te bestrijden dat Ebola zich in Oeganda verspreidt.

Museveni drong er bij de Oegandezen op aan “te stoppen met het schudden van handen” als onderdeel van maatregelen om infectie te voorkomen. Hij beval ook het uitstel van een jaarlijks religieus evenement dat op 3 juni duizenden pelgrims uit Congo en elders aantrekt, die samenkomen rond een katholieke basiliek net buiten Kampala.

Andere donderdag aangekondigde maatregelen zijn onder meer de opschorting van al het openbaar vervoer en vluchten tussen Congo en Oeganda.

Het traceren van contacten is essentieel

Het risico dat voortkomt uit grensoverschrijdende handel is groot, zei Dr. Emmanuel Batiibwe, die leiding gaf aan de inspanningen om een ​​Ebola-uitbraak in 2022 te stoppen, waarbij minstens 55 mensen om het leven kwamen.

Om te voorkomen dat de huidige uitbraak zich naar Oeganda verspreidt, zal “verscherpt toezicht op alle punten van binnenkomst” nodig zijn, zei hij.

Oeganda heeft meerdere Ebola-uitbraken gehad, waaronder één in 2000 waarbij meer dan 200 mensen om het leven kwamen. Vorig jaar was er een uitbraak in Kampala.

Alle beschikbare vaccins en behandelingen voor Ebola werken niet voor Bundibugyo-patiënten. Het opsporen en isoleren van contacten wordt gezien als van cruciaal belang om de verspreiding van dit virus te stoppen, naast het zorgen voor de juiste beschermingsmiddelen voor gezondheidswerkers.

Volgens de WHO wordt aangenomen dat een familie van fruitvleermuizen de natuurlijke gastheer is van de virussen die Ebola veroorzaken. Ebola wordt verspreid door contact met de lichaamsvloeistoffen van een besmet persoon of besmet materiaal.