Paus Leo XIV zocht in zijn eerste jaar een pastorale rol, maar het verbale sparren met Trump kwam tussenbeide

Jan De Vries

VATICAANSTAD – Paus Leo XIV had tijdens zijn eerste jaar als paus geprobeerd te benadrukken dat zijn essentiële rol die van pastoor was die zijn kudde begeleidde. De aanhoudende kritiek van president Donald Trump – en de steeds brutaler wordende antwoorden van Leo – compliceerden de inspanningen en overschaduwden de vrijdagverjaardag van Leo’s verkiezing.

Leo bracht de vooravond van de eenjarige ontmoeting door met de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, die naar het Vaticaan was gekomen om een ​​hek te repareren. De herhaalde kritiek van Trump op de eerste Amerikaanse paus uit de geschiedenis zorgde voor een ongekende heen-en-weer-oorlog over de oorlog in Iran, die de betrekkingen tussen de VS en de Heilige Stoel onder druk zette.

Aanbevolen video’s



Aan het einde van het bezoek benadrukten zowel het Vaticaan als het ministerie van Buitenlandse Zaken hun sterke bilaterale banden. Maar de aflevering duwde Leo niettemin uit zijn comfortzone en betrad het wereldtoneel om zingers te maken zoals die van deze week, na Trumps laatste verkeerde voorstelling van zijn opvattingen. ‘Als iemand mij wil bekritiseren omdat ik het Evangelie verkondig, laat hem dat dan met de waarheid doen’, zei Leo.

Het is allemaal een beetje vreemd voor Leo, die – de wereld heeft dit eerste jaar geleerd – in zijn hart een zachtaardige, zeventigjarige missionaris uit het Midwesten is, en bovendien een gereserveerde. Hij speelt graag een eenzaam potje tennis, citeert de vijfde-eeuwse filosoof Sint-Augustinus uit zijn hoofd en houdt vol dat hij alleen maar de Bijbel citeert als hij oproept tot vrede, zoals hij vrijdag opnieuw deed ter gelegenheid van zijn jubileum.

“Moge de God van de vrede een overvloedige overvloed aan barmhartigheid uitstorten, harten raken, wrok en broedermoordhaat verzachten, en degenen verlichten die speciale verantwoordelijkheden op het gebied van bestuur dragen”, zei Leo tijdens een jubileumhomilie in de oude stad Pompeii.

Afgezien van de vete tussen Trump en Leo lijkt de voormalige Robert Prevost na zijn eerste jaar niet te zijn gedreven door het dramatische gebaar of de voorpaginanieuws-opwekkende spanningen die zijn voorganger, paus Franciscus, vaak voedden. Leo lijkt eerder geïnspireerd door de kalme, aanhoudende ijver om het Evangelie te prediken en – dankzij zijn Augustijnse spiritualiteit – de nadruk te leggen op gemeenschap en harmonie.

Een jaar van leren en verbinden

Leo begon zijn onwaarschijnlijke pausdom met de belofte te zullen werken aan de eenheid in een gepolariseerde wereld en kerk, en na een jaar lijkt hij dat ook waar te maken.

Na het revolutionaire en soms verdeeldheid zaaiende pausdom van Franciscus heeft Leo een kalmerende balsem gebracht voor het Vaticaan en de kerk als geheel. Hij lijkt erop gericht verdeeldheid te helen, zelfs nu er nieuwe dreigingen van schisma opduiken.

Dat is zeker het geval geweest toen hij een aantal van de neteligste uitdagingen aanpakt waarmee de katholieke kerk wordt geconfronteerd: spanningen tussen traditionalisten en progressieven, financiële problemen waarmee de Heilige Stoel wordt geconfronteerd en de geopolitieke crises die de kern vormen van de dissonantie tussen Trump en Leo.

“Ik denk dat de uitdaging voor de Heilige Vader het versterken van de eenheid van de kerk is”, zei kardinaal Wilton Gregory, een inwoner van Chicago zoals Leo en de gepensioneerde aartsbisschop van Washington. Hoewel er altijd verdeeldheid is geweest, zei Gregory dat sociale media deze hebben versterkt, en dat Leo vastbesloten lijkt deze te onderdrukken.

“Sociale communicatie maakt het mogelijk dat mensen partij kiezen, en soms draagt ​​het kiezen van partij bij aan de verdeeldheid waarmee we te maken hebben en waar de Heilige Vader, als bisschop van Rome, op moet reageren”, zei Gregory in een interview.

“Hij moet ons tot onze betere engelen roepen”, voegde hij eraan toe.

Dat leek de modus operandi van Leo te zijn toen hij, enkele dagen na zijn recente reis naar Afrika, de Trump-kant tijdelijk onderdrukte door in wezen te verklaren dat hij boven de tirades van de president op sociale media stond. Terwijl hij erop stond dat hij de evangelieboodschap van vrede zou blijven prediken, zei Leo dat het “helemaal niet in mijn belang is” om over Trump te debatteren.

“Ik kom in de eerste plaats naar Afrika als predikant, als hoofd van de katholieke kerk om bij te zijn, om mee te vieren, om alle katholieken in heel Afrika aan te moedigen en te begeleiden”, zei hij.

Hij herhaalde die boodschap aan het einde van de reis en zei dat de politieke rol die gepaard gaat met het pausschap, staatshoofd en mondiaal moreel gezag, eenvoudigweg niet zijn prioriteit was.

Een Engelssprekende Amerikaanse paus

Voor velen is de schok van een Amerikaanse paus, die het taboe trotseerde dat een op Rome gebaseerd moreel tegenwicht tegen het Witte Huis in de weg stond, nog steeds niet uitgewerkt.

“Het is het eerste jaar geweest van een Amerikaanse paus die zich grotendeels kritisch heeft uitgelaten over wat Amerika doet”, zegt Anthea Butler, senior fellow aan het Koch Institute, Universiteit van Oxford.

Ze benadrukte dat Leo dit “niet voluit doet zoals Francis zou doen”, maar de problemen van de zijkant benadert. Hij noemt geen namen, hij predikt slechts het Evangelie.

Die aanpak heeft zeker enkele Amerikaanse katholieke instellingen geholpen, nadat de Amerikaanse kerk een bijna komisch slechte relatie met Franciscus had ontwikkeld. Zijn kritiek op het Amerikaanse kapitalisme werd tijdens zijn pausdom versterkt door de in de VS gevestigde conservatieve katholieke media.

Voor veel Vaticaan-waarnemers ‘snapte’ de Argentijnse paus de VS eenvoudigweg niet, en omgekeerd. Sommige Amerikaanse katholieken kregen uiteindelijk spijt van het doneren aan de Heilige Stoel onder Franciscus, na jaren van niet aflatende verhalen over wanbeheer, corruptie en schandalen.

Maar nu de wiskundestudent uit Chicago paus is, “kan hij niet worden afgedaan als onwetend van de realiteit in de Verenigde Staten”, zegt Kerry Alys Robinson, algemeen directeur van Catholic Charities USA, een nationaal netwerk van katholieke instanties.

Robinson zei dat ze nog nooit Amerikaanse katholieke bisschoppen zo verenigd had gezien als nu, vooral als ze spraken over de waardigheid van migranten en arme mensen. Ze schrijft dat toe aan veel factoren, waaronder het harde optreden van de regering-Trump op het gebied van de immigratie en de bezuinigingen op de financiering, die een gemeenschappelijk doel hebben gecreëerd. Maar ze negeert de verenigende boodschap van Leo, in het Engels, niet.

“Het is heel anders als je de boodschap hoort zonder dat deze via vertaling wordt gemedieerd”, zei ze.

Het herstellen van Amerikaanse relaties

Ward Fitzgerald, president van The Papal Foundation, die de liefdadigheidsprojecten van de paus in de ontwikkelingslanden financiert, zei dat een Engelssprekende paus een zegen is geweest, vooral in de VS en Europa, waar er anekdotisch bewijs is van een ‘Leo-effect’ dat nieuwe bekeerlingen aanspoort.

“Ik denk dat daar veel redenen voor zijn, maar ik denk zeker dat het hebben van een paus die Engels spreekt, jonge mensen helpt de boodschappen van de Heilige Vader te begrijpen”, zei Fitzgerald in een interview. Dat vertaalt zich ook naar donateurs aan de kerk, vooral uit de VS

“Als je in het Engels tegen een donor zegt: ‘Ik waardeer echt wat je doet’ – en dat is ook Engels – dan denk ik dat dat resoneert,” zei Fitzgerald. “En dus geven ze iets meer.”

De Pauselijke Stichting heeft onlangs aangekondigd dat 25 nieuwe families zich bij haar gelederen hebben aangesloten sinds Leo’s verkiezing. Een niet onbelangrijk aantal, aangezien voor het lidmaatschap een toezegging van minimaal $1,25 miljoen vereist is.

Fitzgerald en leden van de stichting hadden vorige week een ontmoeting met Leo en kwamen bijeen in de Sint-Pietersbasiliek voor een mis die werd opgedragen door kardinaal Timothy Dolan, de torenhoge figuur van de Amerikaanse katholieke hiërarchie en een koningmaker in het conclaaf van 2025 waarin Leo werd verkozen.

Dolan is ook bevriend met Trump en is lid van zijn Religious Liberty Commission.

In zijn homilie prees Dolan de eigenschappen van St. Joseph, de vader van Christus en een figuur die zo geliefd is in de kerk dat hij de beschermheilige van meer zaken is dan welke andere heilige dan ook. Dolan onthulde ook zijn gevoelens over Leo, die hij een jaar geleden vrijdag in de Sixtijnse Kapel de 267e paus had zien worden.

St. Joseph was een man van stilte, zei Dolan, kalm en veilig op zijn plaats.

“Een man die een gevoel van diepgang en inhoud uitstraalde. Een man die verlegen is, oké, een man die gefocust is op zijn missie”, voegde hij eraan toe. “Een man, altijd alert op Gods plan.”

Dolan vroeg vervolgens aan de Amerikanen die in de kerkbanken zaten of ze nog iemand konden bedenken die aan de beschrijving van St. Joseph voldeed.

‘Dat kan ik,’ zei Dolan. “Paus Leo doet mij aan Jozef denken.”