MONGBWALU – Dr. Richard Lokudu, de medisch directeur van het Mongbwalu General Referral Hospital, heeft nauwelijks enige vergoeding ontvangen voor zijn werk aan de frontlinie van een van de dodelijkste uitbraken van het Ebola-virus in Congo.
Lokudu en een aantal van zijn collega’s werken de hele dag in het ziekenhuis en behandelen een toestroom van patiënten. Meldingen van vermoedelijke gevallen komen zelfs laat in de nacht binnen.
Aanbevolen video’s
Gezondheidsautoriteiten geloven dat de uitbraak, die de oostelijke regio van Congo verraste nadat ze zich wekenlang zonder detectie in stilte had verspreid, begon in het bruisende mijngebied van Mongbwalu in de provincie Ituri.
Mijnbouwomstandigheden die bevorderlijk zijn voor de verspreiding van virussen
Mongbwalu is naar voren gekomen als het epicentrum van het zeldzame Bundibugyo-type. De stad trekt grote aantallen arbeiders aan die in grote goudmijnen werken met modderige poelen met goudafzettingen, smalle putten en grotten. Ze wonen in gebieden met lage inkomens, waaronder overvolle kampen, en hebben weinig toegang tot goede gezondheidsprotocollen.
De omstandigheden vergroten de kans op overdracht van de ziekte, die zich verspreidt door nauw contact met lichaamsvloeistoffen van de zieke en overledene, zoals zweet, bloed, uitwerpselen en braaksel.
Er bestaat ook wijdverbreide scepsis over de ziekte, waardoor de medische behandeling moeilijker wordt voor Lokudu en zijn collega’s, terwijl sommige gezondheidswerkers en eerstehulpverleners aan de ziekte zijn overleden.
“Het is één ding om ver weg te zijn en statistieken te horen verschijnen, maar wat er ter plaatse gebeurt is enorm”, zei Lokudu. “Mensen offeren hun rust en comfort op voor deze zaak. Er moet erkenning komen dat ze compensatie verdienen. Deze werknemers moeten hun salaris regelmatig ontvangen.”
Minimale middelen beschikbaar
De Congolese autoriteiten hebben zondag nieuwe statistieken vrijgegeven en zeggen dat er vrijdag 488 bevestigde gevallen zijn geweest, waaronder 86 sterfgevallen. Donderdag registreerde het Centraal-Afrikaanse land 71 nieuwe gevallen per dag, wat volgens de autoriteiten een teken is van ‘actieve overdracht door de gemeenschap’.
In buurland Oeganda zijn er 19 bevestigde gevallen en twee doden.
Bundibugyo heeft geen goedgekeurde vaccins of behandeling, dus hebben Congolese gezondheidswerkers zich gericht op de symptomen van de soort. De regering zei dat minstens vijf mensen zijn hersteld van ebola sinds de uitbraak op 15 mei officieel werd bevestigd door het Congolese ministerie van Volksgezondheid.
De ziekte “had een grote voorsprong”, aldus directeur-generaal Tedros Adhanom Ghebreyesus van de Wereldgezondheidsorganisatie. Ziekenhuizen in de regio konden niet testen op het juiste type Ebola, dat zich al enkele weken vóór de bevestiging begon te verspreiden.
Gezondheidswerkers bestrijden de ziekte met minimale middelen, omdat instanties zich inspannen om hulp naar de regio te brengen. Maskers, handschoenen, laarzen en medicijnen waren aanvankelijk allemaal schaars.
“Er heeft een erosie van het gezondheidszorgsysteem plaatsgevonden”, zegt Heather Kerr, landendirecteur van het International Rescue Committee in Congo. “Er is niet geïnvesteerd in het gezondheidszorgsysteem, en dit is al jaren aan de gang.”
Zware omstandigheden voor gezondheidswerkers
“Gedurende de eerste week hadden we niet eens tijd om naar huis te gaan en te eten. De tweede week was hetzelfde. We eten maar één keer per dag, wat neerkomt op ontbijt in de avond”, zegt Alice Bamuhinga, een verpleegster in het Mongbwalu-ziekenhuis.
Zelfs met wijdverbreid scepticisme en minachting voor gezondheidsprotocollen worden velen in de stad zich bewust van de ernstige realiteit van de uitbraak.
Asero Jeanne, 52, had vijf kinderen. Twee stierven binnen twee weken aan de ziekte. Toen haar dochter ziek werd, dacht de familie dat het malaria was en de buren adviseerden hen het ziekenhuis te vermijden. Ze zeiden dat ‘iedereen die daarheen ging onmiddellijk zou sterven’, zei Jeanne.
De dochter stierf na drie weken verhuizen tussen ziekenhuizen en thuis, gevolgd door een zoon die dagen later stierf. Toen werd Jeanne ziek.
“Ik heb ongeveer twintig mensen zien sterven”, zei Jeanne. “Ik heb gezien hoe ze naar het mortuarium werden gebracht, maar God staat toe dat ik hier levend wegga. Ik dank de doktoren.”
VN-gezondheidsorganisatie biedt een plan aan
Tedros lanceerde vrijdag een plan ter waarde van 518 miljoen dollar om de uitbraak te bestrijden, waarbij hij zei dat “het indammen van Ebola afhangt van politiek engagement, duurzame financiering en het vertrouwen en de betrokkenheid van gemeenschappen.”
Pogingen om de ziekte in te dammen worden ook belemmerd door het conflict tussen de regering en de door Rwanda gesteunde rebellengroep M23, naast aanvallen door islamitische militanten.
Voor gezondheidswerkers in de frontlinie van de Ebola-uitbraak in Congo is het werk moeilijker geworden omdat de ziekte zich sneller verspreidt dan hun huidige behandelcapaciteit.
“Ondanks de waarschuwingen die we ontvangen en de teams die we ter plaatse hebben, missen we de middelen om het veld in te reizen”, zei Lokudu. “Als gevolg hiervan zijn er waarschuwingen die we niet kunnen onderzoeken.”
Ope Adetayo berichtte vanuit Lagos, Nigeria.