ONAWAY, Mich. – Tom en Diane Peterman probeerden veertien jaar geleden een overstromingsverzekering af te sluiten toen ze naar hun bejaardentehuis aan de oevers van Black Lake verhuisden, maar kregen te horen dat deze niet beschikbaar was. John Solum kreeg te horen dat hij zich niet in een overstromingsgebied bevond toen zijn familie daar een hut uit de jaren veertig kocht.
Toen kwamen de historische en verwoestende overstromingen van dit voorjaar in het noorden van Michigan – in sommige gebieden, voor de eerste keer dat iemand zich kan herinneren – waardoor huizen onder water kwamen te staan, dammen op de rand van de afgrond werden geduwd en wegen werden weggespoeld. In tientallen provincies heerste de noodtoestand.
Aanbevolen video’s
Black Lake was zo hoog dat drijvend ijs de dekken uit elkaar brak en door ramen naar beneden stortte.
“Zoiets hebben we nog nooit gezien. Nooit”, zegt Solum, die vaak te maken kreeg met overstromingen toen hij in Houston woonde. Kniehoog water dwong hen vloeren, gipsplaten, meubels, beddengoed en apparaten eruit te trekken.
In heel Michigan zaten duizenden zonder financiële bescherming nadat de recordregens in april bovenop de recordsneeuwval in maart vielen. Erger nog, velen hadden geen idee dat ze gevaar liepen, ondanks jaren van steeds heviger neerslag.
Hun ervaring legt kwetsbaarheden in het hele land bloot, zeggen experts, omdat kaarten van overstromingsgebieden niet alle gebieden bestrijken. Bovendien is de kaartmethode van de federale overheid aantoonbaar achterhaald en houdt zij geen rekening met de werkelijke risico’s, aangezien de klimaatverandering de kans op extremer weer vergroot.
De Federal Emergency Management Agency ontwikkelt en actualiseert kaarten die bepalen wie zich in een uiterwaarden bevindt en een verzekering moet kopen, en om gemeenschappen te helpen bij het plannen ervan. Maar het heeft in veel minder bevolkte gebieden geen kaarten ontwikkeld, waaronder enkele provincies in Michigan die ongekende overstromingen hebben meegemaakt.
Black Lake strekt zich bijvoorbeeld uit over twee provincies: Cheboygan, dat een FEMA-overstromingsgebiedkaart uit 2012 heeft, en Presque Isle, waar de meeste gebieden nooit in kaart zijn gebracht. Deze oude zomer- en gepensioneerde bestemming wordt omringd door kleine hutten en enkele grotere huizen.
Nog een probleem: de kaarten van FEMA zijn gebaseerd op de risico’s dat rivieren, beken en andere waterwegen buiten hun oevers treden. Maar ze houden geen rekening met overstromingen die strikt genomen het gevolg zijn van steeds heviger regenval die de infrastructuur voor regenwater in stedelijke gebieden overweldigt en plattelandssteden overspoelt waar het water nergens heen kan.
First Street, een bedrijf dat onderzoek doet naar de financiële implicaties van klimaatverandering, heeft in het hele land meer dan twee keer zoveel eigendommen gevonden die een aanzienlijk overstromingsrisico lopen, nadat ze die regenvalgegevens in haar eigen modellen had opgenomen en door het hele land in kaart te brengen, inclusief kleinere stromen die FEMA niet kent.
Dat omvat vier keer meer eigendommen in Michigan.
“Toen we ons model begonnen te bouwen, kon ik niet geloven hoe verschillend we waren van FEMA”, zegt Jeremy Porter, hoofdeconoom bij First Street, die zegt dat federale kaarten “een hele bron van overstromingen missen.”
FEMA gebruikt die extra neerslaggegevens om de verzekeringstarieven vast te stellen, zeggen experts. Maar het is onduidelijk of er pogingen worden ondernomen om het op te nemen in het in kaart brengen van overstromingsgebieden.
Het General Accounting Office, een federaal waakhondagentschap, uitte vijf jaar geleden zijn bezorgdheid over het feit dat de overstromingsgevaarkaarten van FEMA niet de best beschikbare klimaatwetenschap of hevige regenval weerspiegelden.
FEMA weigerde een interviewverzoek, maar zei in een verklaring dat 95% van de Amerikaanse bevolking in gebieden woont met kaarten, die ‘momentopnamen’ zijn. Het land reageerde niet op vragen over de vraag of de overstromingen van dit jaar de urgentie vergroten van het in kaart brengen van minder bevolkte gebieden, of dat het zijn kaartmethoden aan het bijwerken is.
Klimaatverandering vormt het toneel voor verwoestende overstromingen
Michigan heeft “werkelijk een monumentale overstroming” meegemaakt die in veel gebieden groter is dan wat bekend staat als een 100-jarige overstroming, wat betekent dat er een kans van 1% is dat deze zich in een bepaald jaar zal voordoen, zei Matthew Occhipinti, de coördinator van het National Flood Insurance Program van de staat.
Maar het was geen toeval, zeiden experts.
Een warmere atmosfeer houdt meer vocht vast voor langere perioden, wat kan leiden tot hevige regen of sneeuw als er voldoende zich ophoopt. En dit voorjaar vormde een ‘buitengewoon warme’ Golf van Mexico het toneel voor zowel sneeuw als regen in het hogere middenwesten, zei Richard Rood, klimaatwetenschapper aan de Universiteit van Michigan.
Een enorme sneeuwstorm in maart stortte tot wel 61 tot 122 centimeter hoog over het noorden van Michigan. Vervolgens zorgde de recordregenval in april voor meer afvoer dan de waterwegen, dammen en duikers aankonden.
“We noemen deze stormen historisch; dat is alleen maar waar vergeleken met het verleden,” zei Rood, eraan toevoegend dat Michigan en het naburige Wisconsin de natste periode van 1 maart tot 15 april ooit hebben meegemaakt. “Ik denk dat het passender is om dit als typerend voor het klimaat van de toekomst te beschouwen.”
Daarom is het belangrijk om overstromingskaarten bij te werken en dat gemeenschappen voorbereid zijn, zeggen experts.
“Je moet je nooit in zelfgenoegzaamheid laten wiegen door te zeggen: ‘Oh jee, we hebben net de grote overstroming gehad, dus we kunnen nog 100 of nog eens 500 jaar mee’”, zegt Chad Berginnis, uitvoerend directeur van de Association of State Floodplain Managers. “Moeder Natuur houdt zich niet aan statistische gemiddelden.”
De voortgang in het in kaart brengen van FEMA verloopt traag in plattelandsgebieden
FEMA heeft gewerkt aan het bijwerken van bestaande kaarten van overstromingsgebieden – waarvan sommige tientallen jaren oud waren – maar heeft weinig vooruitgang geboekt bij het creëren van nieuwe kaarten in plattelandsgebieden waar ontwikkeling zou kunnen plaatsvinden, ondanks een mandaat van het Congres uit 2012, zei Berginnis.
Het agentschap heeft historisch gezien prioriteit gegeven aan plaatsen met de grootste bevolking en het grootste risico, wat logisch is vanwege budgetbeperkingen, zei Berginnis, maar laat ook ongeveer tweederde van de beken, rivieren en kustlijnen van het land niet in kaart. Sommige van die gebieden zijn onbewoond federaal land dat waarschijnlijk niet in kaart zal worden gebracht.
Zijn organisatie schat dat het 4 tot 12 miljard dollar zou kosten om het land volledig in kaart te brengen, maar FEMA heeft daar nooit de financiering voor gehad, zei hij.
Beheerders van uiterwaarden zijn bang dat het agentschap nog verder achterop kan raken als gevolg van aanzienlijke personeelsverliezen onder de regering-Trump.
Volgens een rapport van het General Accounting Office verloor FEMA in 2025 bijna 20% van haar totale personeelsbestand. Dat omvat ongeveer 25% van het vaste en hoogste personeelsbestand, zegt Christopher Currie, die FEMA controleert voor de GAO.
“We maken ons grote zorgen”, zei Currie, eraan toevoegend dat FEMA zelfs vóór de tweede termijn van Trump chronisch onderbemand was. Nu zou het middelen moeten onttrekken aan veel programma’s, waaronder kartering, om op meerdere rampen te kunnen reageren.
Sommige gemeenschappen begrijpen hun risico’s niet
Het verkrijgen van nauwkeurige informatie over overstromingsrisico’s voor gemeenschappen is een uitdaging die zelfs verder gaat dan het in kaart brengen van overstromingsgebieden.
Gemeenschappen moeten deelnemen aan het National Flood Insurance Program voordat huiseigenaren polissen kunnen kopen die zijn onderschreven door FEMA en worden verkocht door particuliere bedrijven. Maar velen – waaronder enkele honderden in Michigan, zei Occhipinti – zijn er nooit lid van geworden.
Gemeenschappen kunnen deelnemen zonder kaart. Maar experts zeggen dat degenen die dat niet hebben gedaan misschien nooit schadelijke overstromingen hebben meegemaakt of het verzekeringsprogramma niet begrijpen.
Ze realiseren zich misschien ook niet dat ze een verhoogd risico lopen als ze vertrouwen op de National Risk Index van FEMA, een instrument dat losstaat van het in kaart brengen. De index geeft één score voor het totale risico van een gemeenschap op welk type natuurramp dan ook, en gaat ervan uit dat er geen overstromingsrisico’s zijn als de gemeenschap geen overstromingsgebiedkaart heeft, zei Berginnis.
Dat betekent dat een gemeenschap met een lage score feitelijk een verhoogd overstromingsrisico kan hebben, zei hij, wat “mensen een absoluut verkeerd gevoel van veiligheid geeft.”
Maar zelfs deelname aan het programma garandeert niet dat huiseigenaren nauwkeurige informatie krijgen.
Diane Peterman, die geëvacueerd werd omdat haar kruipruimte vol stond met water, zei dat ze drie keer geprobeerd had een verzekering af te sluiten, maar dat ze dat niet kon, ook al neemt haar gemeente deel aan het National Flood Insurance Program.
‘Ze zeiden: ‘Je bevindt je niet in een overstromingsgebied’ en ik zei: ‘Maar ik woon aan een meer”, zei Peterman, die later hoorde dat haar buurman een verzekering had.
In Michigan kost een gemiddeld beleid ongeveer $ 1.000 voor een dekking van $ 250.000, hoewel dat tarief sterk kan variëren op basis van factoren zoals de waarde van het huis en de locatie, zei Occhipinti. Sommige bedrijven zullen particuliere overstromingsverzekeringen verkopen, hoewel dit zeldzaam is, zei hij.
Berginnis zei dat huiseigenaren en gemeenschappen informatie moeten zoeken die verder gaat dan wat FEMA biedt.
“FEMA-overstromingskaarten moeten altijd het begin van de reis zijn en niet het einde”, zei hij. “Misschien moeten staten en gemeenschappen een stap verder gaan en een beetje meer leiding geven.”