SAN ANTONIO – Landen van over de hele wereld nemen één keer per jaar deel aan de Klimaatconferentie van de Verenigde Naties, kortweg COP. Terwijl de gesprekken zich in grote lijnen concentreerden op het terugdringen van de mondiale uitstoot, ging de conferentie van dit jaar over de klimaatfinanciering – een proces dat de onzekerheid zelfs aan het einde van de top onderdrukte.
Hier zijn de afhaalrestaurants:
Aanbevolen video’s
Op de twee weken durende conferentie was een golf van diplomaten en beleidsmakers uit zo’n 200 landen aanwezig die gesprekken voerden en doelen stelden om de gevolgen van de opwarming van de aarde te beteugelen.
Hoewel de conferentie zich in een microkosmos afspeelt, zijn de gevolgen ervan wijdverbreid omdat landen over de hele wereld proberen manieren te implementeren om de klimaatverandering te beteugelen.
COP: Een storing
De Conference of Parties (COPs) is een formele bijeenkomst tussen regeringen om “de mondiale inspanningen te beoordelen om de belangrijkste doelstelling van de Overeenkomst van Parijs, namelijk het beperken van de opwarming van de aarde, te bevorderen”, aldus de website van de Verenigde Naties.
Regeringen komen bijeen om manieren te bespreken om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen en de middelen om zich aan te passen aan de gevolgen van de klimaatverandering in hun respectieve landen en deze te verzachten.
De conferentie van dit jaar werd op nogal interessante wijze georganiseerd in Bakoe, Azerbeidzjan, een staat waarvan de president de olie- en gasstatus tijdens de openingstoespraak van de top tot godheid heeft verklaard.
Sommigen trokken de opmerkingen en de geldigheid van de klimaatbesprekingen in twijfel, gezien de fixatie van het land op fossiele brandstoffen, vertelden verschillende VN-functionarissen aan de BBC.
Diezelfde functionarissen zetten vraagtekens bij het “traag verlopende proces” van COP-topconferenties naarmate de klimaatcrisis toeneemt, zeiden ze.
Gastlanden worden doorgaans gekozen uit de vijf regionale groepen van de Verenigde Naties: Afrika, Azië-Pacific, Oost-Europa, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, en West-Europa en andere.
Baku wordt door velen beschouwd als een ‘petrostaat’, een land waarvan de economie voornamelijk afhankelijk is van de export van olie en gas. Het feit dat het werd geselecteerd als gaststad lokte kritiek uit.
Maar ondanks die kritiek hebben anderen betoogd dat deze staten deel moeten uitmaken van deze gesprekken. Ter context: COP28 werd georganiseerd in de Verenigde Arabische Emiraten.
Dr. Ben Miele, universitair hoofddocent aan de University of the Incarnate Word en directeur van het duurzaamheidsprogramma van de universiteit, zei dat de dialoog tussen partijen van cruciaal belang is voor beweging op het klimaatfront.
“De Verenigde Naties benaderen het op een behoorlijk merkwaardige manier; Ze houden deze bijeenkomsten bewust in olierijke landen en laten lobbyisten meedoen”, aldus Miele. ‘We kunnen niet zomaar tot het koor prediken. We moeten iedereen aan tafel krijgen, inclusief de lobbyisten. We moeten samenwerken met alle leden… alle mensen die geïnteresseerd zijn in het klimaat.”
Lokale, regionale afhaalrestaurants
Voor Texas zijn de alternatieve energiebronnen in opkomst, zelfs terwijl andere koolstofvrije vormen, zoals kernenergie, aan kracht winnen.
Afgevaardigden in Bakoe en de regering-Biden-Harris hebben gedetailleerde plannen uitgewerkt om de capaciteit van de Verenigde Staten voor kernenergie “veilig en verantwoord” uit te breiden.
Volgens een verklaring van het Witte Huis zijn de Verenigde Staten van plan hun capaciteit tegen 2050 te verdrievoudigen.
Wat betreft de ruimte voor hernieuwbare energie:
Investeringen in hittebeperking zijn relevant voor San Antonio, vooral omdat het zomers zijn die opeenvolgende hete zomers kennen. In 2024 beleefde de stad de op vier na heetste zomer, terwijl augustus 2023 de warmste maand ooit was.
De stad werkt via haar Office of Sustainability aan de bestrijding van de gevolgen van extreme hitte via haar Cool Pavement Program en mitigatie-inspanningen, beïnvloed door gegevens van onderzoekers van de Universiteit van Texas in San Antonio.
“Innovatie die de opwarming van de aarde helpt vertragen, kan een betekenisvolle lokale impact hebben”, aldus Girard.
“We erkennen de onzekerheid bij internationale of nationale kwesties, maar onze focus ligt op de projecten waaraan we werken en die zijn goedgekeurd en geprioriteerd door de gemeenteraad. Deze projecten omvatten onze lopende zonne-energie-installaties en toepassingen voor koele bestrating”, aldus Chief Sustainability Officer Doug Melnick.
COP29 en klimaat in het Amerika van vóór Trump
De Verenigde Staten bevinden zich in een bijzondere positie nu COP29 eindigt.
De nieuwgekozen president Donald Trump heeft beloofd de Verenigde Staten voor de tweede keer terug te trekken uit het Klimaatakkoord van Parijs.
De overeenkomst – een bindende belofte om de opwarming van de aarde tussen landen te beperken – werd in 2016 tijdens COP21 ondertekend.
Trump zou ook de meeste, zo niet alle, klimaatinitiatieven van president Joe Biden kunnen opschorten, wat een signaal zou zijn van een heen en weer spel van opschorting en omkering onder beide regeringen.
Een dergelijke stap zou andere landen kunnen dwingen hun inspanningen om de klimaatvervuiling terug te dringen op te voeren, maar zou volgens Politico de vraag kunnen oproepen of dergelijke inspanningen nodig zijn als ’s werelds op een na grootste uitstoter van broeikasgassen zich terugtrekt.
Trump heeft interesse getoond in het stopzetten van ongebruikte fondsen voor schone energie uit de Inflation Reduction Act (IRA), een maatregel die begunstigden heeft aan beide kanten van het klimaat en de politieke kloof die argwaan wekt.
Het afbreken van de wet op inflatievermindering
Californië En Texas zijn twee staten die in het algemeen aanzienlijk hebben geprofiteerd van IRA-investeringen.
Hoewel de wetgeving gericht is op energie- en klimaatinvesteringen, is de reikwijdte ervan veel breder.
Terwijl de Verenigde Staten zich voorbereiden op een presidentiële transitie – inclusief een Republikeinse meerderheid in het Huis en de Senaat – keek Miele naar de laatste keer dat de meerderheid er was en welke soorten wetgeving er uit die periode voortkwamen.
Activisten werkten samen met non-profitorganisaties terwijl burgemeesters en regeringen probeerden klimaatplannen uit te voeren om de klimaatverandering te verzachten en zich aan te passen op lokaal niveau.
Het antwoord van San Antonio in deze periode in 2017 was de goedkeuring door de burgemeester en de gemeenteraad van het Klimaatactie- en Aanpassingsplan, dat Miele “een monumentale prestatie” noemde.
“Dat is onze noordster in San Antonio voor de manier waarop we lokaal zullen reageren op de klimaatverandering”, zei Miele. “Dat zou niet mogelijk zijn geweest zonder alle inbreng van lokale activisten.”
Het plan werd ingegeven door een stadsresolutie ter ondersteuning van het Akkoord van Parijs.
Wat betreft de aanwezigheid van de Verenigde Staten nu, in vergelijkbare omstandigheden als in 2017 op federaal niveau, gelooft Miele dat een toename van het aantal non-profitorganisaties dat actie onderneemt en een interesse van de particuliere sector het gesprek zouden kunnen leiden.
“Ik denk dat we opnieuw een toename zullen zien van het aantal non-profitorganisaties dat actie onderneemt, hetzelfde op staatsniveau en op lokaal niveau”, zei Miele.
Maar als de Verenigde Staten hun betrokkenheid bij toekomstige COP’s opschorten, zouden de gesprekken wereldwijd nog steeds voortgang vinden, zei Girard.
“Een regering die geen prioriteit geeft aan klimaatactie zal waarschijnlijk een impact hebben op de Amerikaanse vooruitgang in het vertragen van de opwarming van de aarde. En daar hoort ook vooruitgang bij de internationale onderhandelingen bij”, aldus Girard. “Toch zullen de mondiale klimaatbesprekingen en -samenwerking vooruitgang blijven boeken, ongeacht de deelname van de VS.”
De betrokkenheid van de Verenigde Staten is niet de enige drijvende kracht op federaal niveau.
“Zelfs in eigen land is het federale beleid niet de enige drijvende kracht achter vooruitgang op het gebied van de klimaatverandering. Staats- en lokale acties spelen een rol bij het terugdringen van de vervuiling, en dat geldt ook voor de particuliere industrie”, aldus Girard.
Wat is ‘klimaatfinanciering’?
Op de COP29 verdrievoudigden onderhandelaars uit bijna 200 landen de hoeveelheid geld die nodig was om ontwikkelingslanden te helpen de opwarming van de aarde tegen te gaan, en deden hun belofte dagen nadat de conferentie officieel was afgelopen.
>> Dit is wat u moet weten over de nieuwe financieringsovereenkomst die landen zijn overeengekomen tijdens de VN-klimaatbesprekingen
Klimaatfinanciering stond centraal in de gesprekken, waarbij naar verwachting 1,3 biljoen dollar op het spel stond om ontwikkelingslanden te helpen.
Uiteindelijk kwam er dit weekend een besluit, toen de ontwikkelingslanden beloofden jaarlijks 300 miljard dollar te zullen leveren tegen 2035, volgens een rapport van Bloomberg.
Biden legde zaterdag een verklaring af waarin hij de Amerikaanse delegatie prees voor haar werk om het financieringsdoel te halen.
“In de komende jaren hebben we er vertrouwen in dat de Verenigde Staten dit werk zullen voortzetten: via onze staten en steden, onze bedrijven en onze burgers, ondersteund door duurzame wetgeving zoals de Inflation Reduction Act”, aldus de verklaring.
‘Niets van dit alles is een hoax’
Tijdens de eerste dag van de conferentieJohn Podesta, de klimaatgezant van de Verenigde Staten, heeft de zaken op het gebied van de klimaatverandering nadrukkelijk rechtgezet.
Podesta benadrukte mondiale klimaatproblemen zoals hitte en langdurige droogte waar inwoners van San Antonio en Texas al mee te maken hebben gehad.
“Dit is iets dat de Amerikaanse politiek overstijgt; Dit is een mondiaal probleem”, aldus Miele.
Bovendien bleef Biden de afgelopen week bezig aan de overkant van de Atlantische Oceaan en bracht hij tijd door in Brazilië voor de G20-top.