1.000 vissen stierven vorige maand in Calaveras Lake. Dit is hoe vaak ‘vissterfte’ voorkomt en waarom.

Jan De Vries

SAN ANTONIO – Vorige maand spoelden er ongeveer duizend dode vissen aan op de oevers van het Calaverasmeer.

De gebeurtenis werd geclassificeerd als een ‘vissterfte’ nadat functionarissen het water hadden getest en hadden vastgesteld dat de vissen waren gestorven als gevolg van een dodelijke combinatie van weersverschijnselen.

Een ‘vissterfte’ is een eenmalige gebeurtenis die een massale sterfte van vissen veroorzaakt, die één of meerdere soorten kan treffen.

Hoe vaak komt vissterfte voor?

Het komt vaak voor dat er vis sterft.

Volgens gegevens van het Texas Parks and Wildlife Department (TPWD) zijn er in de afgelopen vijf jaar ongeveer 120 vissen gestorven in Texas.

Volgens het agentschap is er elk jaar wel een keer sprake van een calverasmeer.

In augustus 2023 vond er vissterfte plaats bij zowel het Calaverasmeer als het nabijgelegen Braunigmeer.

Wat was de oorzaak van de vissterfte in het Calaverasmeer?

Texas heeft vier regionale Kills and Spills Teams die bepalen of een gebeurtenis, zoals vorige maand bij Calaveras, kan worden geclassificeerd als een vissterfte en welke factoren dit hebben veroorzaakt.

In het geval van het Calaverasmeer was een laag gehalte aan opgeloste zuurstof de oorzaak van de dood van de vissen, zei hij.

Volgens Tidwell is het een veelvoorkomende oorzaak van vissterfte… maar wat betekent dat precies en waardoor wordt het veroorzaakt?

“Vissen ademen zuurstof in die in het water is opgelost,” zei Tidwell. “… en er is niet genoeg van dat in het water, dan zie je ze vaak naar de oppervlakte komen en naar lucht happen. Ze proberen zuurstof te krijgen.”

Dus wat houdt de zuurstof tegen om op te lossen in het water? Een dodelijke mix van hoge temperaturen, bewolking en te weinig wind, zei hij.

“Wanneer het water warm wordt, verliest het zijn vermogen om zuurstof in het water vast te houden,” zei Tidwell. “Hoe warmer het water, hoe minder opgeloste gassen (zoals zuurstof) het kan vasthouden.”

Dit proces waarbij water niet mengt vanwege verschillende temperaturen, wordt stratificatie genoemd. Als het water bovenin warm is, krijg je daaronder kouder water, zei hij.

De koude waterlaag heeft minder opgeloste zuurstof. En terwijl de oppervlaktewaterlaag is Omdat het water dichter bij de atmosfeer zit, krijgt het zuurstof niet meer binnen. Het water kan die zuurstof niet vasthouden omdat het te warm is.

Als gevolg hiervan worden de vissen effectief gevangen in stilstaand water en kunnen ze niet omhoog of omlaag zwemmen om zuurstof te krijgen, zei Tidwell. Dat is wanneer ze beginnen te sterven.

“Het is een beetje als een blikje cola dat op een warme dag buiten staat en leeg raakt,” beschreef Tidwell. “Al dat opgeloste gas is uit de vloeistof verdwenen en dat is wat er meestal gebeurt bij dit soort gebeurtenissen met weinig opgeloste zuurstof.”

Wind is het weerelement dat de twee waterlagen mengt.

Wanneer het blaast, komt het water in beweging, waardoor zuurstof in het water kan circuleren of oplossen.

Te veel zon kan leiden tot vissterfte doordat het water opwarmt. Te weinig zon kan echter ook leiden tot vissterfte.

Dat komt omdat planten zonlicht nodig hebben om voedsel en/of energie te produceren. Dit proces staat bekend als fotosynthese.

Tijdens fotosynthese gebruiken planten zonlicht om water en koolstofdioxide in de lucht en water om te zetten in energie. Terwijl dit proces plaatsvindt, geven de planten zuurstof af.

Als de wolken de zon echter bedekken, of als de nacht valt, kunnen planten geen zuurstof produceren, wat betekent dat er minder zuurstof in het water zit.

Volgens Tidwell is dit de reden waarom vissterfte meestal ’s nachts plaatsvindt.

“Er is geen fotosynthese gaande met de algen, met planten in het water moeten de vissen nog steeds zuurstof consumeren. ’s Nachts krijg je een zuurstofarm geval dat doorgaat tot in de vroege ochtenduren en dan sterven de vissen,” zei Tidwell.

Draagt ​​de energiecentrale bij het Calaverasmeer bij aan vissterfte?

Zowel Calaveras als Braunig Lakes hebben kolengestookte elektriciteitscentrales die in bedrijf zijn. Deze zijn eigendom van CPS Energy.

De meren dienen als noodzakelijke koelreservoirs voor de energiecentrales.

De elektriciteitscentrales halen water uit het meer, gebruiken het en brengen het warmere water weer terug naar het meer.

Volgens Tidwell kan het warmere water van de energiecentrale leiden tot seizoensgebonden vissterfte vanwege het lage zuurstofgehalte.

Warm water dat aan het meer wordt toegevoegd, dat al warm is vanwege de luchttemperatuur en de zon, is in de zomer misschien niet ideaal voor vissen. In de winter kan het echter goed vissen, omdat het warmere water de vissen actiever kan maken, zei Tidwell.

Wat kan nog meer vissterfte veroorzaken?

Ondanks de grimmige beelden die mensen kunnen aantreffen, sterven niet alle vissen in het water.

Volgens Tidwell kunnen de omstandigheden die gepaard gaan met een laag gehalte aan opgeloste zuurstof beperkt blijven tot een specifiek gebied, bijvoorbeeld een baai die gescheiden is van de rest van het hoofdwater.

Daarnaast opperde Tidwell nog iets anders dat vissterfte kan veroorzaken: te veel vissen op één plek.

Volgens hem werd er afgelopen juni een vissterfte gemeld op Quintana Beach, vlak bij Freeport aan de kust van Texas. Deze werd deels veroorzaakt door het grote aantal vissen dat zich in dat gebied verzamelde.

“Die enorme hoeveelheid vis was op zichzelf al genoeg om de zuurstof te laten crashen. Er waren meer vissen dan zuurstof in het water op dat moment in dat gebied,” zei hij.

Kun je vis eten die dood is gegaan?

Het korte antwoord: nee.

Tidwell waarschuwde iedereen die vissterfte tegenkwam.

Voor sommigen zien al die vissen er misschien wel leuk uit, maar het is waarschijnlijk beter om ze te laten liggen voor de vogels en andere dieren in het wild.

Tidwell gaf aan dat TPWD doorgaans geen adviezen geeft over het eten van vis, maar dat mensen misschien beter geen dode vissen kunnen eten als ze die tegenkomen.

“De vis heeft al een tijdje in het warme water gelegen, en dat smaakt niet lekker. Bovendien zijn er zorgen over bacteriën en verontreinigingen”, aldus Tidwell.

LEES MEER