Bahama’s zoeken hulp om schulden af ​​te betalen die zijn veroorzaakt door enorme stormen, het gevolg van klimaatverandering

Jan De Vries

NEW YORK – De Bahama’s zitten vast in een financieel moeras, grotendeels vanwege de grillen van klimaatverandering, bureaucratie en de fossiele brandstoffenindustrie, aldus de premier, die eraan toevoegde dat hij moe is van beloften van hulp maar weinig actie.

En hij is niet de enige.

Aanbevolen video’s



Net als veel andere landen in het Zuiden heeft het land een enorme schuld door de opwarming van de aarde en de weersrampen die het volgens de leiders nauwelijks heeft veroorzaakt.

In oktober 2016 sloeg een krachtige orkaan van categorie 4, Matthew, in op de Bahama’s, met een schade van meer dan $ 7 miljoen. In 2019 veroorzaakte orkaan Dorian, de zwaarste storm die zijn land ooit heeft getroffen, $ 3,4 miljard aan schade. Ter vergelijking: de jaarlijkse inkomsten van het land bedragen slechts $ 2,8 miljard tot $ 2,9 miljard per jaar, aldus Davis. Dus slechts vier dagen hebben meer dan een jaar aan inkomsten weggevaagd.

Het land heeft nu een schuld van ongeveer 10 miljard dollar.

Maar als de Bahama’s financiële hulp proberen te krijgen van reeds gevestigde fondsen, krijgt het land te horen dat het te welvarend is. Dat is iets waar andere landen, met name kleine eilandstaten, over hebben geklaagd.

Onderzoek toont aan dat klimaatverandering de krachtigste stormen over het algemeen sterker en natter heeft gemaakt. De Bahama’s produceren in één jaar minder warmtevasthoudende koolstofdioxide dan de Verenigde Staten in vier uur, volgens cijfers van het Global Carbon Project, dat nationale emissies bijhoudt.

Premier van Barbados roept op tot drastische veranderingen in schuldsanering

De premier van Barbados, Mia Mottley, die een voortrekkersrol speelt in de oproep tot veranderingen in het klimaatfinanciële systeem, zei eerder deze week tijdens een bijeenkomst in de klimaatweek dat 70% van de arme mensen ter wereld in landen leeft die als middeninkomens worden beschouwd en dat het systeem van financiële hulp voor hen niet werkt. Ze riep op tot drastische veranderingen in de kredietverlening door multinationale banken en schuldsanering.

“We hebben wat veranderingen gezien. We hebben wat initiatieven zien nemen, maar het probleem is dat de temperaturen sneller stijgen dan dat wij veranderingen doorvoeren,” zei Mottley. “Als dat het geval is, hebben we een groter probleem dan we hadden verwacht.”

Een van de grootste knelpunten in internationale klimaatfinancieringsonderhandelingen is niet alleen hoeveel er wordt betaald, maar ook wie het betaalt. Rijke landen zeggen dat de behoefte zo groot is dat niet al het geld uit subsidies van ontwikkelde landen kan bestaan, maar uit investeringen van de particuliere industrie, waaronder de bankensector.

Zowel Davis als Mottley zeiden dat ze begrijpen dat rijke overheden zelf niet genoeg geld hebben, dus private hulp zal een rol spelen. Maar ze voegen een addertje onder het gras toe. Het zou onderdeel moeten zijn van een “vervuilers betalen”-systeem dat zich met name richt op bedrijven zoals de fossiele brandstoffenindustrie die zwaar verantwoordelijk zijn voor het klimaatveranderingsprobleem.

“Sommige olieproducerende bedrijven zouden minstens 2% van hun winst in een fonds moeten storten om ons in het mondiale zuiden te helpen,” zei Davis. Maar hij zei dat hij eraan twijfelt of ze dat vrijwillig zullen doen, dus de procureur-generaal van de Bahama’s dringt er later dit jaar op aan om een ​​internationaal hof te vragen de bedrijven te laten betalen.

Stijgend water, krimpend land

De Bahama’s zien net als andere eilandstaten hun land krimpen en zinken door de stijging van de zeespiegel, zei Davis. Er zijn 700 eilanden, maar ze liggen slechts tien voet (drie meter) boven de zeespiegel.

“We staan ​​op een terrein dat snel aan het verdwijnen is”, aldus Davis.

Toch zei Davis dat hoewel veel eilanden over 50 jaar of zo onder water zullen staan, hij weigert om delen van zijn land “van de kaart te zien vegen”. Hij voegde eraan toe hoe belangrijk soevereiniteit is voor eilandstaten die onder water kunnen komen te staan, een kwestie die woensdag zal worden besproken tijdens een speciale top van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over de stijging van de zeespiegel.

“Ik ben optimistisch omdat ik geloof in de menselijke vindingrijkheid. Ik geloof dat als we eenmaal samenkomen, we deze existentiële bedreiging voor de mensheid kunnen verslaan,” zei Davis. “In de loop der jaren heeft de mensheid vele, vele uitdagingen overwonnen. En dit is er nog maar één.”

Volg Seth Borenstein op X op @borenbears