NEWTOWN-PLEIN, Pa. – Scottie Scheffler had zojuist drie bogeys gemaakt op de eerste vier holes van zijn tweede ronde op het PGA Championship toen hij op de tee van de par-3 14e hole bij Aronimink stond en naar een gele vlag keek die hem in verwarring bracht.
De pin zat helemaal naar achteren en rechts van het gat van 215 meter, achter een bunker. Er stond een koude wind in zijn gezicht en het gat lag bovenop een bergkam op het hoogste punt van de green.
Aanbevolen video’s
Drie bogeys in vier holes zorgden voor genoeg stress. En nu dit.
“Dat was een van de gekste spelden die ik heb gezien”, zei Scheffler.
Zijn teeshot vond het midden van de green, ruim onder de rand, op iets minder dan 25 meter afstand. Hij bleef daar achter tot 3 voet voor een par. Gezien zijn start was het een even belangrijke prestatie als hij de hele dag maakte. “Extreem goed”, aldus Scheffler.
Hij was ondubbelzinnig in zijn beoordeling van hoe hij de moeilijkheidsgraad van de pins beoordeelde: “Dit is de moeilijkste set pinlocaties die ik heb gezien sinds ik op tournee ben, en dat geldt ook voor US Opens.”
Het PGA Championship heeft sinds Kiawah Island in 2012 niet meer zo hoge topscores gezien sinds Kiawah Island in 2012. Spelers hadden op vrijdag ongeveer 6% van de holes drie putten.
De wind is moeilijk, zeker. Een relatief droge week maakt het stevig en snel en moeilijker om schoten onder controle te houden. Maar het zijn de greens, golvend met knoppen en valleien, en de locaties van de pinnen die een echt monster zijn geweest.
“Er waren een paar pins die er niet eens uitzagen alsof ze op de green lagen”, zei Chris Gotterup na zijn 65e, de lage ronde van het kampioenschap.
De 11e hole was een populaire referentie. De green had aan het begin van de week al de aandacht van iedereen vanwege het ernstige valse front dat golfballen zo’n 40 meter de fairway in stuurde.
Vrijdag zat het gat aan de voorkant van een kleine plank en aan de rechterkant. Spelers raken niets meer dan een wig. Als iemand dichterbij was dan 2,5 meter (meestal een stockshot met een wig voor de beste ter wereld), beschouw dat dan als een gelukkig ongeluk.
‘Onmogelijk om dichtbij te komen,’ zei Gotterup.
Justin Thomas probeerde van de tee af te gaan liggen voor een volle zandwig vanaf 124 meter. Dat lukte hem niet. Hij probeerde zo veeleisend te zijn, maar het kwam te kort en kwam in een bunker terecht. De volgende kwam niet op de green. Hij moest strijden voor een bogey.
“Het is niet moeilijk om hem tot 6 meter voorbij het gat te slaan, maar het is echt heel moeilijk om hem dichtbij te slaan”, zei Thomas.
“Dus het spreekt boekdelen over hoe deze cursus de hele dag kan duren.”
Dat is al twee dagen zo. Er is niet veel voor nodig voordat de PGA of America harde pins neerzet die de score beïnvloeden. Ze zijn niet allemaal brutaal. De eerste twee holes donderdag waren toegankelijk. De pin op de par-5 negende was aan de makkelijke kant.
De par-3 achtste hole lag verscholen achter een bunker, maar de tee werd 72 meter omhoog geschoven om vrijdag op slechts 173 meter te spelen. Gotterup sloeg donderdag een 5-wood en maakte een bogey. Hij 7-ijzer naar 4 voet op vrijdag voor een birdie.
Scheffler had 140 yards op de tweede hole naar een pin rechtsachter. Hij bereikte een diepte van 9 meter en was tevreden. Hij had dezelfde afstand twee holes later naar een beter toegankelijke pin en ging er achteraan, waarbij het schot 1,5 meter onder de hole bleef liggen voor een birdie.
Het gaat om het kiezen van de juiste slag voor de juiste pin. En het verandert met de dag.
“Ik hou van harde golftesten, maar het is ook het moeilijkste spel ter wereld en we proberen het moeilijker te maken, en er zijn verschillende manieren waarop je dat kunt doen”, zei Scheffler. “Dat kun je doen op een golfbaan als deze. Ik bedoel, ik geloof echt dat ze de winnende score kunnen krijgen zoals ze willen. Het zou te hoog kunnen zijn als ze dat willen, puur gebaseerd op pinlocaties.”