LOS ANGELES – Toen een door AI gegenereerd countrynummer genaamd “Walk My Walk” deze maand nummer 1 bereikte in de verkooplijst van digitale nummers van Billboard, werd het toegeschreven aan een fictieve artiest genaamd Breaking Rust – een witte, digitaal gegenereerde avatar die twee maanden geleden nog niet bestond.
Maar de vocale frasering, de melodieuze vorm en het stilistische DNA van het nummer kwamen van iemand die wel bestaat: de Grammy-genomineerde countryartiest Blanco Brown, een zwarte muziekartiest die heeft samengewerkt met Britney Spears, Childish Gambino en Rihanna.
Aanbevolen video’s
En hij had geen idee.
“Ik kende het nummer niet eens totdat mensen me erover aanspraken”, zegt Brown, wiens country-raphit “The Git Up” uit 2019 hielp een nieuw, hybride tijdperk van country-crossover in te luiden. Hij hoorde pas over het toonaangevende AI-nummer toen zijn telefoon werd overspoeld met berichten van vrienden.
“Mijn telefoon bleef maar ontploffen”, zei hij. “Iemand zei: ‘Man, iemand heeft je naam in de AI getypt en een witte versie van je gemaakt. Ze hebben alleen de Blanco gebruikt, niet de bruine.’
Dit moment is het nieuwste voorbeeld van hoe generatieve AI de muziekindustrie op zijn kop zet, waardoor iedereen de mogelijkheid krijgt om onmiddellijk schijnbaar nieuwe nummers te creëren door aanwijzingen in een chatvenster te typen, vaak met behulp van modellen die zonder hun medeweten zijn getraind in de stemmen en stijlen van echte artiesten.
Wie zit er achter het door AI gegenereerde countrynummer?
Op de credits voor het rauwe, zangrijke nummer “Walk My Walk” wordt Aubierre Rivaldo Taylor vermeld als een van de makers van het nummer, waarbij streamingplatforms zoals Apple Music en Spotify hem identificeren als zowel de songwriter als de producer. De afgelopen maanden werd Taylor ook op streamingplatforms gecrediteerd als de songwriter en producer achter Defbeatsai – een van de vele X-rated, door AI gegenereerde countryartiesten die vorig jaar op sociale media explodeerden.
Het Defbeatsai-ecosysteem is echter verbonden met een andere figuur uit Browns verleden: Abraham Abushmais, een medewerker die Brown ooit gekscherend ‘Abe Einstein’ noemde vanwege zijn scherpe studio-instinct. Abushmais schreef mee aan een aantal nummers op Browns album ‘Honeysuckle & Lightning Bugs’ uit 2019 en wordt vermeld als de ontwikkelaar van Echo, een obscure AI-aangedreven muziekgenerator-app die wordt gepromoot op een van Defbeats.ai’s Instagram-pagina’s met een link die gebruikers aanmoedigt om ‘je eigen countryhit te maken’.
Brown zei dat hij niet op de hoogte was gesteld van hun betrokkenheid bij de AI-hit, en dat de medewerker die hij ooit begeleidde sindsdien onbereikbaar is geworden.
‘Abe’s nummer is veranderd,’ zei Brown. “We praatten altijd. Ik heb al een jaar of twee niets meer van hem gehoord.”
De digitale avatar voor ‘Walk My Walk’, een blanke, door AI gegenereerde countryzanger gebouwd met een vocale benadering gemodelleerd naar het geluid van Brown, is het moment waarop het moment veranderde van griezelig naar ongemakkelijk.
“Het is een blanke AI-man met een zwarte stem”, zei Brown. ‘En hij zingt als een spirituele neger.’
Voor Brown maakte de schok snel plaats voor actie. Hij ging de studio in en nam zijn cover van het nummer op, die vorige week uitkwam. Hij brengt maandag ook een herwerkte afgeleide van het nummer uit, met nieuwe teksten en een nieuw arrangement.
Het management van Brown zei dat zijn reactie op het nummer een directe uitdaging is voor de juridische, ethische en beleidsleemte rond door AI gegenereerde muziek. Hij wil zijn eigen ervaringen gebruiken om de industrie en wetgevers te dwingen de confrontatie aan te gaan met wie kunst bezit en wat er gebeurt als technologie de rechten overtreft van de menselijke scheppers die het imiteert.
“Als iemand gaat zingen zoals ik, dan moet ik het zijn”, zei hij.
Een nieuw soort hit herschrijft de regels sneller dan de industrie kan reageren
Voor muzikanten en docenten maakte het succes van “Walk My Walk” één ding duidelijk: door AI gegenereerde muziek is van internetexperiment uitgegroeid tot een commerciële disruptor.
“We gaan een heel vreemde en ongekende periode binnen van zowel creatie als industrie”, zegt Josh Antonuccio, directeur van de Ohio University Music Industry Summit. “AI heeft in essentie het maken van muziek zelf gedemocratiseerd.”
Die democratisering kent geen vangrails. Grote platenlabels klaagden Suno en Udio – twee populairste AI-nummergeneratoren – aan en beschuldigden hen ervan hun modellen zonder toestemming te trainen op auteursrechtelijk beschermde opnames.
“Deze bedrijven hebben hun platforms zonder toestemming getraind op een volume opgenomen muziek”, zei Antonuccio. “Het laat makers achter in dit vreemde vagevuur waar ze geen compensatie krijgen.”
Sommige labels zijn nu overgestapt van rechtszaken naar onderhandeling. Universal Music Group heeft onlangs een rechtszaak wegens inbreuk op het auteursrecht met Udio afgehandeld en een nieuwe licentieovereenkomst met het platform getekend. Warner Music Group volgde dinsdag met zijn eigen deal, waarbij hij samenwerkte met Suno in wat de bedrijven een ‘eerste in zijn soort’-overeenkomst noemden om gelicentieerde AI-muziek te ontwikkelen die artiesten zowel compenseert als beschermt.
“Er bestaat momenteel geen verantwoordingsmechanisme”, zei hij.
Het plotselinge succes van “Walk My Walk” roept ook vragen op over de tools die dit mogelijk maken. Docenten zeggen dat de meeste AI-zang die tegenwoordig op de kaart staat, wordt gegenereerd door systemen als Suno en Udio, waarmee gebruikers volledige nummers kunnen creëren door muzikale genres, vocale stijlen en lyrische ideeën aan te wakkeren.
Een witte AI-avatar die zingt met de stem van een zwarte artiest roept diepere vragen op
Voor Brown is deze situatie een juridische en culturele kwestie.
Hij heeft jarenlang door de countrymuziek gesurft als een zwarte artiest die gospel, hiphop, pop en twang combineert. Hij is genomineerd voor een Grammy en omarmd door de Recording Academy, maar de countryradio heeft hem geen consistente grip gegeven.
Ondertussen ging een AI-nummer voortbouwend op zijn vocale identiteit en gecombineerd met een witte avatar rechtstreeks naar nummer 1, een dynamiek die volgens hem een bekend patroon in Nashville weerspiegelt: innovatie van zwarte artiesten die opnieuw worden toegeschreven.
“Hij creëerde iets met mijn toon en gaf het een wit gezicht”, zei Brown. “(Race) is een understatement in Nashville.”
Muziekdocenten zeggen dat de kwestie verder gaat dan auteurschap. Hoewel AI-tools geluid op overtuigende wijze kunnen benaderen, zijn ze niet in staat de bron ervan vast te leggen.
“Er zijn dingen die een echte artiest overbrengt die het digitale deel nooit zal doen”, zegt Shelton “Shelly” Berg, decaan van de Frost School of Music van de Universiteit van Miami en een voor een Grammy genomineerde pianist. Hij sprak kort nadat hij vorige week op een Future of Music-panel in het Grammy Museum in Los Angeles verscheen. “Ze bezetten fundamenteel verschillende ruimtes.”
Berg zei dat AI-tracks soms op een griezelige manier kunnen worden gepolijst, maar dat de immateriële elementen van de uitvoering buiten bereik blijven.
“Er is een energie tussen een artiest en een publiek die in realtime plaatsvindt en die je niet kunt zien, maar wel kunt voelen”, zei hij. “We zijn nog zoveel lichtjaren verwijderd van wat er in een AI-omgeving gebeurt.”
AI is onthullend maar niet bedreigend
Brown houdt vol dat hij niet anti-AI is. Hij is niet eens boos op Abushmais. Hij is er trots op dat zijn geluid iemand heeft geïnspireerd, maar hij begrijpt wat het moment blootlegt.
Voor hem onderstreepte de komst van een AI-kunstenaar die op zijn toon was gebouwd alleen maar iets dat hij herhaaldelijk in Nashville heeft geleerd: talent is één ding, maar hoe de industrie waarde toekent is vaak iets anders.
“Ik maak dit elke dag mee met echte mensen die stelen en lenen van wat ik doe”, zei Brown. “Het maakt mij dus niet uit of het een robot of een mens is. Ze geven mij sowieso geen eer.”
In een snel veranderend landschap zullen kunstenaars volgens Brown nog een laatste voordeel hebben dat machines niet kunnen nabootsen.
‘Echte artiesten zullen altijd zegevieren’, zei hij. “Purpose leeft waar hebzucht niet kan.”